• 09نوامبر

    هشدار! خال های خود را انگولک نکنید

    داشتن خال روی پوست چیز جالبی نیست اما خیلی‌ها به راحتی با آن کنار می ‌آیند و از داشتن آن احساس ناراحتی نمی‌کنند. حتی برخی از افراد وجود تک ‌خال ‌هایی روی گونه یا گوشه لب خود را نشانه زیبایی می‌دانند و هرگز به فکر برداشتن آن نمی‌افتند.

    در مقابل افرادی هستند که به شدت از خال‌ های ریز و درشت پراکنده در قسمت ‌های مختلف بدن خود و به ویژه صورت احساس ناخوشایندی دارند و درصدد برداشتن این خال‌ها از طریق موثر‌ترین و البته کم عارضه ‌ترین روش‌ ها هستند.

    یک تصور غلط

    نکته ای که ذهن بسیاری از افراد را درگیر می‌کند، آن است که برداشتن خال به سرطانی و بدخیم شدن آن منجر می شود. باید بدانید برداشتن خال به سرطانی شدن آن منجر نمی‌ شود و فقط گاهی تشخیص این که خالی سرطانی است، پیش از برداشتن و انجام نمونه ‌برداری ممکن نیست. به همین دلیل شخص پس از برداشتن خال از سرطانی بودن آن مطلع می‌شود. اما در اغلب موارد، مشخصات ظاهری خال‌ های غیر مادرزادی از جمله شکل حاشیه، رنگ بندی و بروز زخم ‌های مزمن روی خال به تشخیص بدخیمی این نوع لکه‌ های پوستی کمک می‌کند.

    انواع خال

    اصولا خال‌ ها به دو نوع ملانوسیتی اکتسابی و مادرزادی تقسیم می‌شوند. در مورد خال مادرزادی همان طور که از نامش پیداست از بدو تولد ظاهر می‌شود و گاهی ممکن است اندازه آن طی چند هفته یا ماه افزایش پیدا کند که در این صورت باید نسبت به برداشتن آن به سرعت اقدام کرد.

    خال ‌های مادرزادی خطرناک

    خال های مادرزادی، به ویژه خال‌ هایی که قطرشان بیش از ۲ سانتی‌ متر است، مستعد بدخیمی هستند. به همین علت توصیه می‌شود این نوع خال‌ ها به محض آن که وضعیت عمومی نوزاد در بدو تولد اجازه دهد، از طریق جراحی برداشته شود. اما در مورد خال ‌های کوچک مادرزادی، امکان کمتری برای بدخیمی وجود دارد و در صورتی که اندازه یا شکل این خال ‌ها دچار تغییراتی نشود، می‌توان از کنارشان بدون نیاز به اقدام درمانی خاصی گذشت.

    خال‌ های اکتسابی و بی‌‌ خطر

    برخلاف خال ‌های مادرزادی، خال ‌های اکتسابی در سنین بالاتر و به تدریج ظاهر می‌شود. اوج پیدایش این نوع خال ‌ها در سنین دبیرستان و بالاتر است. البته علاوه بر عامل بلوغ، عوامل دیگری چون حاملگی یا تجویز های غدد فوق ‌کلیه نیز ممکن است در بروز یا تشدید این نوع خال‌ها نقش داشته باشد.

    تا زمانی که شواهد و مستندات تشخیصی مبنی بر بدخیمی خال اکتسابی وجود نداشته باشد، اجباری برای برداشتن آن وجود ندارد. حتی بسیاری افراد تصور می‌ کنند که قرار گرفتن خال‌ های اکتسابی در معرض ساییدگی با لباس یا وسایل ریش ‌تراشی به سرطانی شدن آن منجر می‌شود، در حالی که چنین باوری کاملا اشتباه است.

    خال‌ های سرطانی

    اما بسیاری از خال ‌های بدخیم دارای مشخصات ظاهری خاصی هستند که از سوی متخصص پوست، حتی قبل از نمونه ‌برداری قابل تشخیص ‌اند. معمولا ابعاد خال‌ های اکتسابی بدخیم بیش از ۶ میلی ‌متر است. حاشیه این نوع ضایعات نامنظم و موج ‌دار است و دارای رنگ ‌بندی یکنواختی نیست. همچنین گاهی این نوع ضایعات بدخیم به طور مکرر زخم و دوباره بهبودی پیدا می‌کند. گاهی نیز زخم ‌ها به طور کامل خوب نمی ‌شود و با خارش و ترشحات خونی همراه است. به علاوه هر نوع تغییری که در ظاهر یک خال در عرض چند روز یا چند هفته بروز پیدا کند، قابل بررسی و پیگیری است.

    برداشتن خال، همیشه بدون درد نیست

    خال‌ ها حتی اگر سرطانی نباشند، ولی به دلیل اثراتی که بر زیبایی شخص می ‌گذارند، می ‌توانند برای برخی افراد آزار ‌دهنده باشند. در چنین شرایطی برداشتن خال و انتخاب روشی موثر و کم عارضه برای این منظور و مهم ‌تر از آن باقی نماندن اثر یا جای زخم پس از برداشتن خال، بسیار پر اهمیت است.

    روش های برداشتن خال

    خال‌ ها را می‌توان از طریق دو روش لیزر و جراحی برداشت. خال‌ های مسطح را که دارای اختلاف رنگ زیادی با پوست اطرافش باشد، می‌توان با لیزر برداشت، ولی خال‌ های عمیق، به ویژه اگر روی آن مو وجود داشته باشد با روش جراحی و زدن بخیه قابل برداشتن است. البته گاهی امکان آن که جای برداشتن خال در ناحیه باقی بماند زیاد است که در چنین شرایطی توصیه به بر نداشتن خال می‌شود. معمولا خال ‌های ناحیه کتف، شانه، بازوها و سینه با خطر بیشتری از نظر ایجاد گوشت اضافه، پس از برداشتن خال همراه است.

    شانس باقی ماندن جای خال پس از برداشتن در افراد مختلف بسته به رنگ و سطح ترمیم پوست‌ شان متفاوت است. به علاوه در کسانی که در نقاط مختلف پوست خود خال‌ های متعدد دارند خطر عود مجدد خال‌ های برداشته شده نیز وجود دارد.

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    هشدار! خال های خود را انگولک نکنید

    داشتن خال روی پوست چیز جالبی نیست اما خیلی‌ها به راحتی با آن کنار می ‌آیند و از داشتن آن احساس ناراحتی نمی‌کنند. حتی برخی از افراد وجود تک ‌خال ‌هایی روی گونه یا گوشه لب خود را نشانه زیبایی می‌دانند و هرگز به فکر برداشتن آن نمی‌افتند.

    در مقابل افرادی هستند که به شدت از خال‌ های ریز و درشت پراکنده در قسمت ‌های مختلف بدن خود و به ویژه صورت احساس ناخوشایندی دارند و درصدد برداشتن این خال‌ها از طریق موثر‌ترین و البته کم عارضه ‌ترین روش‌ ها هستند.

    یک تصور غلط

    نکته ای که ذهن بسیاری از افراد را درگیر می‌کند، آن است که برداشتن خال به سرطانی و بدخیم شدن آن منجر می شود. باید بدانید برداشتن خال به سرطانی شدن آن منجر نمی‌ شود و فقط گاهی تشخیص این که خالی سرطانی است، پیش از برداشتن و انجام نمونه ‌برداری ممکن نیست. به همین دلیل شخص پس از برداشتن خال از سرطانی بودن آن مطلع می‌شود. اما در اغلب موارد، مشخصات ظاهری خال‌ های غیر مادرزادی از جمله شکل حاشیه، رنگ بندی و بروز زخم ‌های مزمن روی خال به تشخیص بدخیمی این نوع لکه‌ های پوستی کمک می‌کند.

    انواع خال

    اصولا خال‌ ها به دو نوع ملانوسیتی اکتسابی و مادرزادی تقسیم می‌شوند. در مورد خال مادرزادی همان طور که از نامش پیداست از بدو تولد ظاهر می‌شود و گاهی ممکن است اندازه آن طی چند هفته یا ماه افزایش پیدا کند که در این صورت باید نسبت به برداشتن آن به سرعت اقدام کرد.

    خال ‌های مادرزادی خطرناک

    خال های مادرزادی، به ویژه خال‌ هایی که قطرشان بیش از ۲ سانتی‌ متر است، مستعد بدخیمی هستند. به همین علت توصیه می‌شود این نوع خال‌ ها به محض آن که وضعیت عمومی نوزاد در بدو تولد اجازه دهد، از طریق جراحی برداشته شود. اما در مورد خال ‌های کوچک مادرزادی، امکان کمتری برای بدخیمی وجود دارد و در صورتی که اندازه یا شکل این خال ‌ها دچار تغییراتی نشود، می‌توان از کنارشان بدون نیاز به اقدام درمانی خاصی گذشت.

    خال‌ های اکتسابی و بی‌‌ خطر

    برخلاف خال ‌های مادرزادی، خال ‌های اکتسابی در سنین بالاتر و به تدریج ظاهر می‌شود. اوج پیدایش این نوع خال ‌ها در سنین دبیرستان و بالاتر است. البته علاوه بر عامل بلوغ، عوامل دیگری چون حاملگی یا تجویز های غدد فوق ‌کلیه نیز ممکن است در بروز یا تشدید این نوع خال‌ها نقش داشته باشد.

    تا زمانی که شواهد و مستندات تشخیصی مبنی بر بدخیمی خال اکتسابی وجود نداشته باشد، اجباری برای برداشتن آن وجود ندارد. حتی بسیاری افراد تصور می‌ کنند که قرار گرفتن خال‌ های اکتسابی در معرض ساییدگی با لباس یا وسایل ریش ‌تراشی به سرطانی شدن آن منجر می‌شود، در حالی که چنین باوری کاملا اشتباه است.

    خال‌ های سرطانی

    اما بسیاری از خال ‌های بدخیم دارای مشخصات ظاهری خاصی هستند که از سوی متخصص پوست، حتی قبل از نمونه ‌برداری قابل تشخیص ‌اند. معمولا ابعاد خال‌ های اکتسابی بدخیم بیش از ۶ میلی ‌متر است. حاشیه این نوع ضایعات نامنظم و موج ‌دار است و دارای رنگ ‌بندی یکنواختی نیست. همچنین گاهی این نوع ضایعات بدخیم به طور مکرر زخم و دوباره بهبودی پیدا می‌کند. گاهی نیز زخم ‌ها به طور کامل خوب نمی ‌شود و با خارش و ترشحات خونی همراه است. به علاوه هر نوع تغییری که در ظاهر یک خال در عرض چند روز یا چند هفته بروز پیدا کند، قابل بررسی و پیگیری است.

    برداشتن خال، همیشه بدون درد نیست

    خال‌ ها حتی اگر سرطانی نباشند، ولی به دلیل اثراتی که بر زیبایی شخص می ‌گذارند، می ‌توانند برای برخی افراد آزار ‌دهنده باشند. در چنین شرایطی برداشتن خال و انتخاب روشی موثر و کم عارضه برای این منظور و مهم ‌تر از آن باقی نماندن اثر یا جای زخم پس از برداشتن خال، بسیار پر اهمیت است.

    روش های برداشتن خال

    خال‌ ها را می‌توان از طریق دو روش لیزر و جراحی برداشت. خال‌ های مسطح را که دارای اختلاف رنگ زیادی با پوست اطرافش باشد، می‌توان با لیزر برداشت، ولی خال‌ های عمیق، به ویژه اگر روی آن مو وجود داشته باشد با روش جراحی و زدن بخیه قابل برداشتن است. البته گاهی امکان آن که جای برداشتن خال در ناحیه باقی بماند زیاد است که در چنین شرایطی توصیه به بر نداشتن خال می‌شود. معمولا خال ‌های ناحیه کتف، شانه، بازوها و سینه با خطر بیشتری از نظر ایجاد گوشت اضافه، پس از برداشتن خال همراه است.

    شانس باقی ماندن جای خال پس از برداشتن در افراد مختلف بسته به رنگ و سطح ترمیم پوست‌ شان متفاوت است. به علاوه در کسانی که در نقاط مختلف پوست خود خال‌ های متعدد دارند خطر عود مجدد خال‌ های برداشته شده نیز وجود دارد.

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    هشدار! خال های خود را انگولک نکنید

    Permalink Filed under: آلرژی و تغذیه Tags: , , , , , , , , , , , , دیدگاه‌ها برای هشدار! خال های خود را انگولک نکنید بسته هستند
  • 17اکتبر

    هشدار! هنگام خشم ورزش نکنید

    از قدیم گفته اند به آدم عصبانی آب خنک هم نمی چسبد، اما ظاهراً مشکل عصبانی ها بیشتر از این حرف هاست! طبق تحقیقات جدید، ورزش کردن در حالت خشم و عصبانیت احتمال بروز اولین حمله قلبی را در افراد افزایش می دهد. محققان با مطالعه بر روی بیش از ۱۲ هزار نفر دریافتند زمانی که افراد همزمان عصبانی بوده و ورزش هم می کنند، ریسک بروز سکته قلبی در آنها سه برابر افزایش می یابد.

    به گفته محققان، هیجانات یا فعالیت شدید و سنگین موجب افزایش فشارخون و ضربان قلب می شود و در نتیجه عروق خونی منقبض و تنگ می شوند. در مقابل، این وضعیت ممکن است موجب ایجاد لختگی خون و توقف جریان خون به سوی قلب شده و اتفاق بیفتد.

    در این مطالعه، محققان از بیماران دچار حمله قلبی پرسیدند که آیا یک ساعت قبل از بروز حمله قلبی عصبانی یا ناراحت بودند. همچنین در مورد فعالیت سنگین ورزشی شان هم در این مدت پرسش کردند.

    تیم تحقیق از دانشگاه مک مستر کانادا دریافت به طور میانگین افراد دو برابر بیشتر بعد از انجام فعالیت فیزیکی شدید یا هیجانات احساسی شدید دچار حمله قلبی می شوند.

    در مجموع ۱۴ درصد از شرکت کنندگان عنوان کرده بودند که یک ساعت قبل از بروز علائم حمله قلبی ورزش سنگین انجام داده بودند. همین تعداد مشابه نیز اعلام کرده بود که در آن حالت عصبانی یا خشمگین بوده اند./مهر

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    هشدار! هنگام خشم ورزش نکنید

    از قدیم گفته اند به آدم عصبانی آب خنک هم نمی چسبد، اما ظاهراً مشکل عصبانی ها بیشتر از این حرف هاست! طبق تحقیقات جدید، ورزش کردن در حالت خشم و عصبانیت احتمال بروز اولین حمله قلبی را در افراد افزایش می دهد. محققان با مطالعه بر روی بیش از ۱۲ هزار نفر دریافتند زمانی که افراد همزمان عصبانی بوده و ورزش هم می کنند، ریسک بروز سکته قلبی در آنها سه برابر افزایش می یابد.

    به گفته محققان، هیجانات یا فعالیت شدید و سنگین موجب افزایش فشارخون و ضربان قلب می شود و در نتیجه عروق خونی منقبض و تنگ می شوند. در مقابل، این وضعیت ممکن است موجب ایجاد لختگی خون و توقف جریان خون به سوی قلب شده و اتفاق بیفتد.

    در این مطالعه، محققان از بیماران دچار حمله قلبی پرسیدند که آیا یک ساعت قبل از بروز حمله قلبی عصبانی یا ناراحت بودند. همچنین در مورد فعالیت سنگین ورزشی شان هم در این مدت پرسش کردند.

    تیم تحقیق از دانشگاه مک مستر کانادا دریافت به طور میانگین افراد دو برابر بیشتر بعد از انجام فعالیت فیزیکی شدید یا هیجانات احساسی شدید دچار حمله قلبی می شوند.

    در مجموع ۱۴ درصد از شرکت کنندگان عنوان کرده بودند که یک ساعت قبل از بروز علائم حمله قلبی ورزش سنگین انجام داده بودند. همین تعداد مشابه نیز اعلام کرده بود که در آن حالت عصبانی یا خشمگین بوده اند./مهر

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    هشدار! هنگام خشم ورزش نکنید

 
WP_Lime_Slice

آخرین دیدگاه‌ها

    .

    بک لینک
    افزايش بازديد گوگل
    آپدیت نود 32
    ترمیم مو
    خرید کتراک
    لانولین
    گلوتن ذرت
    روغن آرگان
    بهترین جراح بینی در تهران
    online roulette
    بورسیه تحصیلی روسیه
    Emergency locksmith
    ثبت شركت
    خرید vpn ساکس
    خرید اکانت اسپاتیفای
    فروش ایزوله سویا
    پارتیشن شیشه ای
    ثبت شركت
    دانلود فیلم ایرانی
    تشخیص ترکیدگی لوله
    تعمیر برد ظرفشویی
    وان ایکس بت
    مدرک فروشی
    طلسم یهودی
    خرید مدرک
    اموزش طلسم
    فروش مدرک معتبر
    چک آنلاین
    خرید مدرک دکترا با استعلام
    خرید پروانه داروخانه
    فروش دکترا
    درباره اهل سنت ایران
    فروش مدرک تحصیلی با استعلام
    مدرک فروشی
    وان ایکس بت
    ناز چت
    قیمت ترجمه
    بت فوروارد
    مخزن طبرستان
    قفس حمل مرغ زنده
    خرید ممبر واقعی تلگرام
    ممبر واقعی
    خرید ممبر ارزان کانال
    طراحی پیج
    تبلیغات در مشهد
    آژانس دیجیتال مارکتینگ در مشهد
    buy telegram members
    buy fake telegram subscribers
    تولید محتوا اینستاگرام
    سردخانه
    بت فوروارد
    هات بت
    خرید آنتی ویروس
    درب آکاردئونی تهران
    متخصص زنان در شیراز
    بازی
    largerbox
    کولر آبی جنرال
    بسته بندی در تهران
    نهال گردو کانادایی
    نهال گردو
    معتبرترین سایت پیش بینی
    نهال گردو خوشه ای
    کلاس گروهی آیلتس
    خرید گوشی موبایل
    دانلود آهنگ جدید
    betforward
    سایت هتریک
    تعرفه ثبت دامنه
    هایفو در کرج
    دندانپزشک کودکان
    لایو بت
    میلگرد ابرکوه
    پوکر آنلاین
    abaqus project
    دیوار سبز
    تتل بت