• 21نوامبر

    دلایل غلظت خون و راه درمان

    افزایش تعداد گلبول های قرمز در واحد حجم خون را اصطلاحا غلظت خون می  گویند. میزان هموگلوبین خون در زنان باید بین ۱۲ تا ۱۴ گرم در دسی لیتر و در مردان بین ۱۴ تا ۱۶ گرم در دسی لیتر باشد و اگر این عدد در زنان از ۱۶ و در مردان از ۱۸ بالاتر برود، بیماری غلظت خون محسوب می شود. در بسیاری از موارد، افزایش غلظت خون به صورت کاذب است، به این معنا که میزان هموگلوبین خون مناسب است، ولی به دلایلی مانند کم آبی بدن، در آزمایش این مقدار بالا نشان داده می شود.

    دلایل غلظت خون و راه درمان

    افزایش تعداد گلبول های قرمز در واحد حجم خون را اصطلاحا غلظت خون می  گویند. میزان هموگلوبین خون در زنان باید بین ۱۲ تا ۱۴ گرم در دسی لیتر و در مردان بین ۱۴ تا ۱۶ گرم در دسی لیتر باشد و اگر این عدد در زنان از ۱۶ و در مردان از ۱۸ بالاتر برود، بیماری غلظت خون محسوب می شود. در بسیاری از موارد، افزایش غلظت خون به صورت کاذب است، به این معنا که میزان هموگلوبین خون مناسب است، ولی به دلایلی مانند کم آبی بدن، در آزمایش این مقدار بالا نشان داده می شود.

    دلایل غلظت خون و راه درمان

    Permalink Filed under: آلرژی و تغذیه Tags: , , , , , , , , , , , , دیدگاه‌ها برای دلایل غلظت خون و راه درمان بسته هستند
  • 04سپتامبر

    عوامل و دلایل ابتلا به زوال عقل ! راه پیشگیری و درمان چیست؟

    دمانس یا زوال عقل بر اثر تخریب سلول ‌های مغز به‌ وجود می‌آید و باعث کاهش تدریجی عملکرد شناختی فرد می‌شود.

    پژوهشگران به تازگی عواملی را شناسایی کرده‌اند که دروازه ورود به این محدوده است.

    ضعف شنوایی

    زندگی اجتماعی برای سالمندانی که دچار ضعف شنوایی هستند رنج ‌آور است. توانایی‌ های ذهنی افرادی که دچار سنگینی گوش هستند سریع ‌تر از سالمندانی که از شنوایی خوبی برخوردارند، کاهش می‌یابد.

    توصیه پژوهشگران آمریکایی که ارتباط بین این دو را کشف کرده‌اند این است: «سنگینی گوش را نباید دست ‌کم بگیرید و بلافاصله برای استفاده از سمعک اقدام کنید.»

    داروهای خواب‌آور

    پژوهش ‌ها نشان داده‌اند داروهایی که به میزان زیاد یا در مدت طولانی برای رفع بی ‌اختیاری ادرار، یا افسردگی استفاده ‌می‌شوند (حتی بعد از قطع مصرف) فرد را برای ابتلا به دمانس مستعدتر می‌کند.

    پژوهشگران توصیه می‌کنند که افراد مصرف داروهای حاوی آنتی کولینرژیک را به حداقل برسانند و تاثیرات درمانی این داروها را به‌ طور مرتب کنترل کنند و در صورت مشاهده بی ‌تاثیری داروها این روش درمانی را متوقف کنند.

    داروهای کاهش دهنده اسید معده

    اغلب در موارد بروز سوزش معده از داروهای کاهش‌ دهنده اسید معده استفاده می‌شود. بررسی‌ ها نشان داده‌اند سالمندانی که به مدت طولانی از داروهایی نظیر امپرازول Omeprazol و پانتوپرازول Pantoprazol استفاده می‌کنند به میزان ۴۴ درصد بیشتر از افردای که از کاهش ‌دهنده ‌های اسید معده استفاده نمی‌کنند در معرض ابتلا به دمانس هستد.

    هنوز به درستی معلوم نیست که آیا مصرف این داروها و یا عامل ناشناخته ‌مشترک دیگری خطر ابتلا به دمانس را افزایش داده است یا خیر. اما در هر حال بنا به توصیه این پژوهشگران بهتر است از داروهای ضد اسید فقط در موارد واقعا ضروری استفاده شود.

    کمبود ویتامین D

    حمام آفتاب از بروز بیماری آلزایمر و دیگر بیماری ‌های ناشی از دمانس جلوگیری می‌کند. علت آن این است که نور آفتاب ویتامین D مورد نیاز بدن را تامین می‌کند.

    بر اساس تحقیقات به عمل آمده افرادی که دچار کمبود ویتامین D هستند ۵۳ درصد بیشتر از افراد دیگر در معرض ابتلا به دمانس قرار دارند. البته ویتامین D در برخی مواد غذایی چون ماهی هم وجود دارد اما ۹۰ درصد نیاز انسان از طریق جذب نور آفتاب تامین می‌شود.

    استرس

    جدایی، مرگ شریک زندگی، هم ‌زیستی با افراد روان‌ پریش و فشارهای شدید روحی خطر ابتلا به دمانس را افزایش می‌دهد. بر اساس پژوهشی که در دانشگاه گوته ‌برگ سوئد انجام شده است زنان بیشتر در معرض خطر هستند.

    عوامل ‌زا ۱۵ درصد خطر بروز آلزایمر را افزایش می‌دهد. علت احتمالی آن این است که استرس موجب تغییرات هورمونی می‌شود که خود تاثیرات منفی بر سیستم اعصاب مرکزی دارد.

    شخصیت ناپایدار

    کسی که دچار ناپایداری عاطفی- هیجانی است، برای مثال عصبی، ترسو، دمدمی‌ مزاج، نامطمئن و پر استرس است بیشتر از فردی که ثبات عاطفی دارد مستعد ابتلا به آلزایمر است. روانشناسان این ویژگی را روان ‌رنجوری می‌نامند.

    دمانس در میان زنانی که به سرعت دچار استرس می‌شوند و به دگرگریزی و انزوا روی می‌آورند شایع‌تر است.

    احساس تنهایی

    درباره تنهایی و احساس تنهایی گفته می‌شود که همچون دو لنگه کفش هستند. فردی که تنهاست از احساس تنهایی نیز رنج می‌برد. همین احساس تنهایی آشکارا یکی از عوامل بروز دمانس است.

    بر اساس تحقیقاتی که روی ۲۰۰۰ شرکت‌ کننده انجام گرفته است، احتمال بروز دمانس در افرادی که تنها زندگی می‌کنند ۲/۵ درصد بیشتر است. افراد تنها برای مقابله با این مشکل باید گروه‌های اجتماعی تشکیل دهند و در فعالیت‌های جمعی شرکت کنند.

    دیابت و فشارخون

    دیابت و فشار خون به عروق ‌آسیب می‌رسانند. به همین علت افراد دیابتیک نیز در معرض بروز دمانس هستند و به طور متوسط دو سال زودتر از افراد غیر دیابتیک به بیماری‌های ناشی از دمانس مبتلا می‌شوند.

    بر اساس تحقیقات به عمل آمده نیز به دلیل خطری که برای سیستم عروقی به‌ وجود می‌آورد فرد را بیشتر در معرض خطر ابتلا به دمانس قرار می‌دهد و اگر فرد بین سنین ۳۰ تا ۵۰ به بیماری فشار خون دچار شود تا ۶۲ درصد بیشتر از دیگران در معرض خطر دمانس قرار می‌گیرد ولی چنانچه فشار خون در سنین ۸۰ تا ۹۰ سالگی بروز کند ممکن است فرد از خطر دمانس مصون بماند.

    مصرف سیگار

    فرد معتاد به مصرف سیگار نه تنها به ریه خود آسیب می‌زند و خطر ابتلا به سرطان را بالا می‌برد، بلکه به مغز خود نیز صدمه وارد می‌کند، زیرا نیکوتین و امثال آن باعث تنگی عروق می‌شود.

    همین امر سبب اختلال در رسیدن اکسیژن و مواد غذایی به مغز و در نتیجه بروز آسیب ‌های شناختی و در نهایت دمانس می‌شود.

    وزن نامناسب

    چاقی یا لاغری هیچ کدام برای بیماری دمانس مناسب نیست. ولی پژوهشگران در این باره اختلاف نظر دارند. برخی داشتن کمی اضافه وزن را عاملی موثر در کنترل خطر ابتلا به دمانس می‌دانند و برخی معتقدند همان اضافه وزن ممکن است احتمال بروز بیماری را بالا ببرد. پژوهشگران هنوز به پاسخ قطعی و توصیه مناسبی در این باره نرسیده‌اند.

    افسردگی

    افسردگی و دمانس اغلب دست در دست هم دارند. پیش از این مشخص نبود که کدام یک مقدم بر دیگری ظاهر می‌شود.

    به عبارت دیگر آیا افسردگی عامل خطر دمانس است یا تنها یک علامت زودهنگام برای آن؟ هر چقدر علائم افسردگی شدیدتر باشند، فرد برای ابتلا به دمانس مستعدتر است. بنابراین افرادی که از افسردگی رنج می‌برند می‌بایست حتما تحت درمان قرار گیرند.

    زندگی ناسالم

    پژوهشگران معتقدند بهترین عامل مصونیت از خطر ابتلا به دمانس، پیش گرفتن روشی سالم برای زندگی است: عدم مصرف سیگار و الکل، رژیم غذایی سالم، وزن مناسب و تحرک کافی. این پنج عامل نه تنها باعث تقویت اندام می‌شوند بلکه سلامت روانی را نیز تامین می‌کنند.

    تحقیقات طولانی در این زمینه نشان داده‌اند توجه به این پنج نکته تا ۶۰ درصد خطر ابتلا به دمانس را کاهش می‌دهد.

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    عوامل و دلایل ابتلا به زوال عقل ! راه پیشگیری و درمان چیست؟

    دمانس یا زوال عقل بر اثر تخریب سلول ‌های مغز به‌ وجود می‌آید و باعث کاهش تدریجی عملکرد شناختی فرد می‌شود.

    پژوهشگران به تازگی عواملی را شناسایی کرده‌اند که دروازه ورود به این محدوده است.

    ضعف شنوایی

    زندگی اجتماعی برای سالمندانی که دچار ضعف شنوایی هستند رنج ‌آور است. توانایی‌ های ذهنی افرادی که دچار سنگینی گوش هستند سریع ‌تر از سالمندانی که از شنوایی خوبی برخوردارند، کاهش می‌یابد.

    توصیه پژوهشگران آمریکایی که ارتباط بین این دو را کشف کرده‌اند این است: «سنگینی گوش را نباید دست ‌کم بگیرید و بلافاصله برای استفاده از سمعک اقدام کنید.»

    داروهای خواب‌آور

    پژوهش ‌ها نشان داده‌اند داروهایی که به میزان زیاد یا در مدت طولانی برای رفع بی ‌اختیاری ادرار، یا افسردگی استفاده ‌می‌شوند (حتی بعد از قطع مصرف) فرد را برای ابتلا به دمانس مستعدتر می‌کند.

    پژوهشگران توصیه می‌کنند که افراد مصرف داروهای حاوی آنتی کولینرژیک را به حداقل برسانند و تاثیرات درمانی این داروها را به‌ طور مرتب کنترل کنند و در صورت مشاهده بی ‌تاثیری داروها این روش درمانی را متوقف کنند.

    داروهای کاهش دهنده اسید معده

    اغلب در موارد بروز سوزش معده از داروهای کاهش‌ دهنده اسید معده استفاده می‌شود. بررسی‌ ها نشان داده‌اند سالمندانی که به مدت طولانی از داروهایی نظیر امپرازول Omeprazol و پانتوپرازول Pantoprazol استفاده می‌کنند به میزان ۴۴ درصد بیشتر از افردای که از کاهش ‌دهنده ‌های اسید معده استفاده نمی‌کنند در معرض ابتلا به دمانس هستد.

    هنوز به درستی معلوم نیست که آیا مصرف این داروها و یا عامل ناشناخته ‌مشترک دیگری خطر ابتلا به دمانس را افزایش داده است یا خیر. اما در هر حال بنا به توصیه این پژوهشگران بهتر است از داروهای ضد اسید فقط در موارد واقعا ضروری استفاده شود.

    کمبود ویتامین D

    حمام آفتاب از بروز بیماری آلزایمر و دیگر بیماری ‌های ناشی از دمانس جلوگیری می‌کند. علت آن این است که نور آفتاب ویتامین D مورد نیاز بدن را تامین می‌کند.

    بر اساس تحقیقات به عمل آمده افرادی که دچار کمبود ویتامین D هستند ۵۳ درصد بیشتر از افراد دیگر در معرض ابتلا به دمانس قرار دارند. البته ویتامین D در برخی مواد غذایی چون ماهی هم وجود دارد اما ۹۰ درصد نیاز انسان از طریق جذب نور آفتاب تامین می‌شود.

    استرس

    جدایی، مرگ شریک زندگی، هم ‌زیستی با افراد روان‌ پریش و فشارهای شدید روحی خطر ابتلا به دمانس را افزایش می‌دهد. بر اساس پژوهشی که در دانشگاه گوته ‌برگ سوئد انجام شده است زنان بیشتر در معرض خطر هستند.

    عوامل ‌زا ۱۵ درصد خطر بروز آلزایمر را افزایش می‌دهد. علت احتمالی آن این است که استرس موجب تغییرات هورمونی می‌شود که خود تاثیرات منفی بر سیستم اعصاب مرکزی دارد.

    شخصیت ناپایدار

    کسی که دچار ناپایداری عاطفی- هیجانی است، برای مثال عصبی، ترسو، دمدمی‌ مزاج، نامطمئن و پر استرس است بیشتر از فردی که ثبات عاطفی دارد مستعد ابتلا به آلزایمر است. روانشناسان این ویژگی را روان ‌رنجوری می‌نامند.

    دمانس در میان زنانی که به سرعت دچار استرس می‌شوند و به دگرگریزی و انزوا روی می‌آورند شایع‌تر است.

    احساس تنهایی

    درباره تنهایی و احساس تنهایی گفته می‌شود که همچون دو لنگه کفش هستند. فردی که تنهاست از احساس تنهایی نیز رنج می‌برد. همین احساس تنهایی آشکارا یکی از عوامل بروز دمانس است.

    بر اساس تحقیقاتی که روی ۲۰۰۰ شرکت‌ کننده انجام گرفته است، احتمال بروز دمانس در افرادی که تنها زندگی می‌کنند ۲/۵ درصد بیشتر است. افراد تنها برای مقابله با این مشکل باید گروه‌های اجتماعی تشکیل دهند و در فعالیت‌های جمعی شرکت کنند.

    دیابت و فشارخون

    دیابت و فشار خون به عروق ‌آسیب می‌رسانند. به همین علت افراد دیابتیک نیز در معرض بروز دمانس هستند و به طور متوسط دو سال زودتر از افراد غیر دیابتیک به بیماری‌های ناشی از دمانس مبتلا می‌شوند.

    بر اساس تحقیقات به عمل آمده نیز به دلیل خطری که برای سیستم عروقی به‌ وجود می‌آورد فرد را بیشتر در معرض خطر ابتلا به دمانس قرار می‌دهد و اگر فرد بین سنین ۳۰ تا ۵۰ به بیماری فشار خون دچار شود تا ۶۲ درصد بیشتر از دیگران در معرض خطر دمانس قرار می‌گیرد ولی چنانچه فشار خون در سنین ۸۰ تا ۹۰ سالگی بروز کند ممکن است فرد از خطر دمانس مصون بماند.

    مصرف سیگار

    فرد معتاد به مصرف سیگار نه تنها به ریه خود آسیب می‌زند و خطر ابتلا به سرطان را بالا می‌برد، بلکه به مغز خود نیز صدمه وارد می‌کند، زیرا نیکوتین و امثال آن باعث تنگی عروق می‌شود.

    همین امر سبب اختلال در رسیدن اکسیژن و مواد غذایی به مغز و در نتیجه بروز آسیب ‌های شناختی و در نهایت دمانس می‌شود.

    وزن نامناسب

    چاقی یا لاغری هیچ کدام برای بیماری دمانس مناسب نیست. ولی پژوهشگران در این باره اختلاف نظر دارند. برخی داشتن کمی اضافه وزن را عاملی موثر در کنترل خطر ابتلا به دمانس می‌دانند و برخی معتقدند همان اضافه وزن ممکن است احتمال بروز بیماری را بالا ببرد. پژوهشگران هنوز به پاسخ قطعی و توصیه مناسبی در این باره نرسیده‌اند.

    افسردگی

    افسردگی و دمانس اغلب دست در دست هم دارند. پیش از این مشخص نبود که کدام یک مقدم بر دیگری ظاهر می‌شود.

    به عبارت دیگر آیا افسردگی عامل خطر دمانس است یا تنها یک علامت زودهنگام برای آن؟ هر چقدر علائم افسردگی شدیدتر باشند، فرد برای ابتلا به دمانس مستعدتر است. بنابراین افرادی که از افسردگی رنج می‌برند می‌بایست حتما تحت درمان قرار گیرند.

    زندگی ناسالم

    پژوهشگران معتقدند بهترین عامل مصونیت از خطر ابتلا به دمانس، پیش گرفتن روشی سالم برای زندگی است: عدم مصرف سیگار و الکل، رژیم غذایی سالم، وزن مناسب و تحرک کافی. این پنج عامل نه تنها باعث تقویت اندام می‌شوند بلکه سلامت روانی را نیز تامین می‌کنند.

    تحقیقات طولانی در این زمینه نشان داده‌اند توجه به این پنج نکته تا ۶۰ درصد خطر ابتلا به دمانس را کاهش می‌دهد.

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    عوامل و دلایل ابتلا به زوال عقل ! راه پیشگیری و درمان چیست؟

    Permalink Filed under: آلرژی و تغذیه Tags: , , , , , , , , , , , , دیدگاه‌ها برای عوامل و دلایل ابتلا به زوال عقل ! راه پیشگیری و درمان چیست؟ بسته هستند
  • 21آگوست

    دلایل جوش یا آکنه و راه های پیشگیری و درمان آن

    جوش یا آکنه (Acne) مشکلی پوستی است که در نواحی پوست صورت، گردن، قفسه سینه، شانه ها و گرده رخ می دهد. بعضی از افراد از با نام جوش سرسیاه، جوش سرسفید، جوش، جوش صورت و… یاد می‌کنند.

    جوش یا آکنه در بین نوجوانان بسیار شایع بوده و معمولا بعد از سنین نوجوانی شروع به بهبود می کند. علامت جوش یا آکنه جوش های سرسیاه، قرمز، سرسفید و… بوده که در هرجای پوست از جمله پوست صورت ممکن است رخ داده و در صورت عفونت کردن، می تواند دردناک نیز باشد.

    آکنه می تواند ناراحت کننده باشد. زخم ها و جای جوش به آرامی بهبود پیدا می کنند و قبل از بهبود کامل جوش های قبلی جوش دیگری بر روی پوست ظاهر می شود. بسته به شدت، آکنه می تواند باعث مشکلات عصبی، استرس و ناراحتی و همچنین باعث زخم های پوستی شود.

    دلایل جوش صورت و سایر جوش های بدن

    آکنه یا جوش زمانی رخ می دهد که فولیکول های مو از چربی و سلول های مرده پوست پر شود. فولیکول های مو به غدد سباسه (چربی دار) متصل هستند. این غدد نوعی چربی به نام سبوم ترشح کرده که باعث روان شدن و مرطوب شدن پوست و مو می شود. سبوم به طور معمول همراه مو از پوست بالارفته و سپس از منافذ فولیکول های مو خارج شده و به سطح پوست می روند.

    زمانی که بدن شما سبوم (چربی) بیشتر از حد نیاز ترشح کرده و سلول های مرده بیشتری وجود دارد، هردو این عوامل با هم در فولیکول مو جمع شده و محیطی باکتریایی بوجود می آورد. این تجمع می تواند باعث باد کردن دیواره فولیکول و بوجود آمدن جوش سرسفید و یا باز شدن آن و به وجود آمدن جوش سرسیاه شود. سایر انواع جوش و کیست نیز در اثر فعل و انفعالت و شرایط مختلف این چربی و سلول مرده جمع شده بوجود می آید.

    عوامل تشدید کننده جوش صورت و سایر نقاط بدن

    این عوامل می توانند باعث جوش زدن صورت و سایر نقاط بدن و یا تشدید جوش های موجود شود:

    • هورمون های اندروژن که در دوران بلوغ در پسرها و دختر ها ترشح شان افزایش یافته و همچنین در دوران بارداری و مصرف قرص های پیشگیری از بارداری افزایش ترشح دارند، باعث افزایش سبوم و در نتیجه بدتر شدن و یا افزایش جوش ها می شوند.
    • داروهای حاوی کورتیکواستروئیدها، آندروژن و یا لیتیوم نیز می توانند باعث جوش (آکنه) شوند.
    • محققان معتقداند بعضی از خوردنی ها همچون لبنیات و خوراکی های پر از کربوهیدرات می توانند باعث جوش زدن شود.
    • بعضی از انواع بخصوص آن‌ها که چرب و روغنی هستند، ممکن است باعث آکنه شوند.
    • استرس باعث بوجود آمدن جوش نمی شود، اما اگر شما استرس داشته باشید، جوش یا آکنه شما بدتر می‌شود.

    عوامل بی تاثیر یا کم تاثیر برروی جوش صورت و بدن

    • خوراکی های چرب و شکلات تاثیر کمی برجوش زدن داشته و یا اصلا تاثیری ندارند.
    • پوست کثیف ، چرک و آلوده باعث جوش زدن نمی شود. در حقیقت شستن و سابیدن بیش از حد پوست با صابون و مواد شیمیایی است که جوش ها را بدتر می کند. پاک کردن و شستن عادی و معمول پوست برای حذف چربی و سلول های مرده همه چیزی است که شما لازم دارید.

    درمان جوش صورت و سایر نقاط بدن

    درمان جوش یا آکنه با کاهش چربی پوست ، افزایش سرعت از بین بردن سلول های مرده، درمان عفونت های باکتریایی، کاهش التهاب و یا همه چهار عامل ذکر شده، انجام می شود. در اکثر درمان های تجویزی جوش صورت و سایر نقاط بدن، نتیجه مطلوبی در ۴ تا ۸ هفته اول مشاهده نمی شود و حتی قبل از شروع به بهبود، ممکن است پوست شما بدتر نیز شود.

    در ادامه به معرفی انواع درمان های جوش صورت و سایر نقاط بدن که پزشک شما برای بهبود جوش های شما، ممکن است استفاده نماید، می پردازیم.

    درمان های موضعی ساده : این درمان شامل استفاده از محلول ها و محصولات موجود در داروخانه ها می شود، که با کاهش چربی پوست، کشتن باکتری ها و بهبود دفع سلول های مرده، به بهبود جوش ها کمک می کنند. این محصولات برای جوش ها و آکنه های ضعیف و معتدل مفید هستند.

    درمان های موضعی تجویزی : اگر جوش های شما به درمان های ساده موضعی جواب ندهد و بعد از استفاده از آنها بهبود نیابد، پزشک تان از این نوع درمان می تواند برای شما استفاده کند. این درمان شامل استفاده از داروهای ترکیبی و یا طیف مختلفی از داروها و محلول ها بوده که با استفاده از آنها جوش های صورت و سایر نقاط بدن بهبود می یابد.

    درمان های آنتی بیوتیکی : در مواقعی که جوش شما از انواع معمول و شدید است، ممکن است دوره کوتاهی مصرف آنتی بیوتیک نیاز باشد.

    درمان بوسیله ایزوترتینوئین : برای درمان جوش هایی که تبدیل به کیست شده اند، مصرف آنتی بیوتیک ها کافی نیست. برای درمان آکنه کیستی و یا آکنه هایی که به درمان های معمولی جواب نمی دهند، این نوع داروها استفاده می شوند. از آنجا که این داروها اثرات جانبی جدی دارند، فرد می بایست در طول دوران استفاده مرتبا به پزشکش مراجعه کند.

    قرص های ضدبارداری : بعضی از این داروها  می توانند به بهبود جوش در زنان کمک کنند.

    لیزر درمانی و نور درمانی : در درمان های لیزری، با آسیب رساندن به غدد چربی ساز، ترشح چربی را کاهش می دهند. نوردرمانی باکتری هایی که باعث التهاب جوش ها شده را هدف قرار داده و آنها را به منظور بهبود جوش های صورت و بدن، نابود می کند.

    لایه برداری و پلینگ : این کار نیز یکی دیگر از روش های درمان جوش صورت و بدن است.

    پیشگیری از جوش زدن

    • هرچند راه قطعی برای پیشگیری از آکنه یا جوش زدن وجود ندارد، با رعایت موارد زیر می شود، میزان بازگشت پذیری جوش ها را کاهش داد:
    • پاک کردن آرایش، قبل از خوابیدن
    • دوش گرفتن بعد از و یا عرق کردن شدید
    • اجتناب از آرایش غلیظ
    • شستن آرام پوست و استفاده از شوینده های معتدل

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    دلایل جوش یا آکنه و راه های پیشگیری و درمان آن

    جوش یا آکنه (Acne) مشکلی پوستی است که در نواحی پوست صورت، گردن، قفسه سینه، شانه ها و گرده رخ می دهد. بعضی از افراد از با نام جوش سرسیاه، جوش سرسفید، جوش، جوش صورت و… یاد می‌کنند.

    جوش یا آکنه در بین نوجوانان بسیار شایع بوده و معمولا بعد از سنین نوجوانی شروع به بهبود می کند. علامت جوش یا آکنه جوش های سرسیاه، قرمز، سرسفید و… بوده که در هرجای پوست از جمله پوست صورت ممکن است رخ داده و در صورت عفونت کردن، می تواند دردناک نیز باشد.

    آکنه می تواند ناراحت کننده باشد. زخم ها و جای جوش به آرامی بهبود پیدا می کنند و قبل از بهبود کامل جوش های قبلی جوش دیگری بر روی پوست ظاهر می شود. بسته به شدت، آکنه می تواند باعث مشکلات عصبی، استرس و ناراحتی و همچنین باعث زخم های پوستی شود.

    دلایل جوش صورت و سایر جوش های بدن

    آکنه یا جوش زمانی رخ می دهد که فولیکول های مو از چربی و سلول های مرده پوست پر شود. فولیکول های مو به غدد سباسه (چربی دار) متصل هستند. این غدد نوعی چربی به نام سبوم ترشح کرده که باعث روان شدن و مرطوب شدن پوست و مو می شود. سبوم به طور معمول همراه مو از پوست بالارفته و سپس از منافذ فولیکول های مو خارج شده و به سطح پوست می روند.

    زمانی که بدن شما سبوم (چربی) بیشتر از حد نیاز ترشح کرده و سلول های مرده بیشتری وجود دارد، هردو این عوامل با هم در فولیکول مو جمع شده و محیطی باکتریایی بوجود می آورد. این تجمع می تواند باعث باد کردن دیواره فولیکول و بوجود آمدن جوش سرسفید و یا باز شدن آن و به وجود آمدن جوش سرسیاه شود. سایر انواع جوش و کیست نیز در اثر فعل و انفعالت و شرایط مختلف این چربی و سلول مرده جمع شده بوجود می آید.

    عوامل تشدید کننده جوش صورت و سایر نقاط بدن

    این عوامل می توانند باعث جوش زدن صورت و سایر نقاط بدن و یا تشدید جوش های موجود شود:

    • هورمون های اندروژن که در دوران بلوغ در پسرها و دختر ها ترشح شان افزایش یافته و همچنین در دوران بارداری و مصرف قرص های پیشگیری از بارداری افزایش ترشح دارند، باعث افزایش سبوم و در نتیجه بدتر شدن و یا افزایش جوش ها می شوند.
    • داروهای حاوی کورتیکواستروئیدها، آندروژن و یا لیتیوم نیز می توانند باعث جوش (آکنه) شوند.
    • محققان معتقداند بعضی از خوردنی ها همچون لبنیات و خوراکی های پر از کربوهیدرات می توانند باعث جوش زدن شود.
    • بعضی از انواع بخصوص آن‌ها که چرب و روغنی هستند، ممکن است باعث آکنه شوند.
    • استرس باعث بوجود آمدن جوش نمی شود، اما اگر شما استرس داشته باشید، جوش یا آکنه شما بدتر می‌شود.

    عوامل بی تاثیر یا کم تاثیر برروی جوش صورت و بدن

    • خوراکی های چرب و شکلات تاثیر کمی برجوش زدن داشته و یا اصلا تاثیری ندارند.
    • پوست کثیف ، چرک و آلوده باعث جوش زدن نمی شود. در حقیقت شستن و سابیدن بیش از حد پوست با صابون و مواد شیمیایی است که جوش ها را بدتر می کند. پاک کردن و شستن عادی و معمول پوست برای حذف چربی و سلول های مرده همه چیزی است که شما لازم دارید.

    درمان جوش صورت و سایر نقاط بدن

    درمان جوش یا آکنه با کاهش چربی پوست ، افزایش سرعت از بین بردن سلول های مرده، درمان عفونت های باکتریایی، کاهش التهاب و یا همه چهار عامل ذکر شده، انجام می شود. در اکثر درمان های تجویزی جوش صورت و سایر نقاط بدن، نتیجه مطلوبی در ۴ تا ۸ هفته اول مشاهده نمی شود و حتی قبل از شروع به بهبود، ممکن است پوست شما بدتر نیز شود.

    در ادامه به معرفی انواع درمان های جوش صورت و سایر نقاط بدن که پزشک شما برای بهبود جوش های شما، ممکن است استفاده نماید، می پردازیم.

    درمان های موضعی ساده : این درمان شامل استفاده از محلول ها و محصولات موجود در داروخانه ها می شود، که با کاهش چربی پوست، کشتن باکتری ها و بهبود دفع سلول های مرده، به بهبود جوش ها کمک می کنند. این محصولات برای جوش ها و آکنه های ضعیف و معتدل مفید هستند.

    درمان های موضعی تجویزی : اگر جوش های شما به درمان های ساده موضعی جواب ندهد و بعد از استفاده از آنها بهبود نیابد، پزشک تان از این نوع درمان می تواند برای شما استفاده کند. این درمان شامل استفاده از داروهای ترکیبی و یا طیف مختلفی از داروها و محلول ها بوده که با استفاده از آنها جوش های صورت و سایر نقاط بدن بهبود می یابد.

    درمان های آنتی بیوتیکی : در مواقعی که جوش شما از انواع معمول و شدید است، ممکن است دوره کوتاهی مصرف آنتی بیوتیک نیاز باشد.

    درمان بوسیله ایزوترتینوئین : برای درمان جوش هایی که تبدیل به کیست شده اند، مصرف آنتی بیوتیک ها کافی نیست. برای درمان آکنه کیستی و یا آکنه هایی که به درمان های معمولی جواب نمی دهند، این نوع داروها استفاده می شوند. از آنجا که این داروها اثرات جانبی جدی دارند، فرد می بایست در طول دوران استفاده مرتبا به پزشکش مراجعه کند.

    قرص های ضدبارداری : بعضی از این داروها  می توانند به بهبود جوش در زنان کمک کنند.

    لیزر درمانی و نور درمانی : در درمان های لیزری، با آسیب رساندن به غدد چربی ساز، ترشح چربی را کاهش می دهند. نوردرمانی باکتری هایی که باعث التهاب جوش ها شده را هدف قرار داده و آنها را به منظور بهبود جوش های صورت و بدن، نابود می کند.

    لایه برداری و پلینگ : این کار نیز یکی دیگر از روش های درمان جوش صورت و بدن است.

    پیشگیری از جوش زدن

    • هرچند راه قطعی برای پیشگیری از آکنه یا جوش زدن وجود ندارد، با رعایت موارد زیر می شود، میزان بازگشت پذیری جوش ها را کاهش داد:
    • پاک کردن آرایش، قبل از خوابیدن
    • دوش گرفتن بعد از و یا عرق کردن شدید
    • اجتناب از آرایش غلیظ
    • شستن آرام پوست و استفاده از شوینده های معتدل

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    دلایل جوش یا آکنه و راه های پیشگیری و درمان آن

    موزیک جوان

    Permalink Filed under: آلرژی و تغذیه Tags: , , , , , , , , , , , , دیدگاه‌ها برای دلایل جوش یا آکنه و راه های پیشگیری و درمان آن بسته هستند
 
WP_Lime_Slice

آخرین دیدگاه‌ها