• 05اکتبر

    احساس خستگی مفرط می کنید؟ شاید به این بیماری ها دچار شده اید

    آیا شما هم از جمله کسانی هستید که هنگام صبح به سختی می‌توانند از خواب بیدار شوند؟ یا از آن هایی که در طول روز هم پیوسته به لحاظ جسمی و روحی احساس خستگی می‌کنند؟ کمبود خواب تنها دلیل تحلیل رفتن انرژی بدن نیست بلکه می‌تواند یک نشانه از وجود چندین بیماری جدی باشد. در عین حال سبک زندگی می‌تواند باعث شود که فرد دچار احساس خستگی شود و در نتیجه بر الگوی خواب تاثیر بگذارد.

    احساس خستگی یکی از مشکلات شایع میان عموم مردم است و می‌تواند در نتیجه این باشد که فرد بیش از انرژی دریافتی مجبور به مصرف آن باشد. اما در عین حال لازم است فرد نسبت به احتمال ابتلا به بیماری ‌های دیگر که یکی از نشانه‌ های آن می‌تواند خستگی دائمی باشد نیز هوشیار باشد.

    سایت مدیکال دیلی در این مقاله به بیماری ‌هایی اشاره کرده که احساس خستگی یکی از نشانه ‌های آنهاست:

    آپنه خواب

    احساس خستگی در طول روز می‌تواند با چگونگی و کیفیت خواب فرد در طول شب مرتبط باشد. خر و پف کردن یکی از ویژگی‌ های معمول عارضه آپنه خواب است. وقفه تنفسی حین خواب زمانی رخ می‌دهد که بافت نرم پشت گلو، مجرای هوا را مسدود می‌کند و در نتیجه آن در طول خواب به طور مکرر تنفس فرد متوقف می‌شود. این اختلال مانع از آن می‌شود تا فرد در مدت زمان خوابیدن اکسیژن کافی دریافت کند و به همین دلیل فرد در طول شب از استراحت واقعی بهره‌مند نمی‌شود.

    کم خونی

    احساس ضعف، خستگی، عدم تمرکز می‌تواند نشانه ‌ای از فقر آهن یا کم خونی باشد. این اختلال باعث می‌شود خون به سختی اکسیژن را در سراسر بدن جابجا کند زیرا تعداد گلبول ‌های قرمز خون کاهش پیدا می‌کند. بنابراین میزان انرژی کافی برای تولید انرژی به سلول‌ ها نمی‌رسد. زمانی که مغز، ماهیچه‌ ها و دیگر اعضای بدن از دریافت انرژی کافی محروم شوند فرد دچار احساس خستگی دائمی می‌شود.

    مشکلات تیروئید

    غده تیروئید وظیفه تنظیم متابولیسم بدن را دارد بنابراین هر آنچه که تولید هورمون تیروئید را کاهش دهد سطح متابولیسم را به منظور حفظ انرژی پایین می‌آورد و موجب می‌شود فرد احساس خستگی داشته باشد. در صورتی که مواد معدنی همچون منگنز، منیزیم، سلنیوم و ید به میزان کافی در بدن وجود نداشته باشد غده نمی‌تواند هورمون کافی ترشح کرده و احساس خستگی در فرد بوجود می‌آید.

    بیماری قلبی

    قلب همچون پمپی برای سیستم گردش خون عمل می‌کند بنابراین در صورتی که قلب دچار مشکل باشد نمی‌تواند عملکرد خود را به درستی انجام دهد و این وضعیت به احساس خستگی در فرد منجر می‌شود.

    یائسگی

    احساس خستگی یکی از علائم دوران یائسگی به حساب می‌آید. به علاوه، این دوره با کاهش میزان متابولیسم همراه است. همچنین احتمال کم کاری تیروئید پس از دوره یائسگی افزایش می‌یابد.

    تغییرات هورمونی

    علاوه بر این تغییرات هورمون‌هایی که در تنظیم انرژی سلولی بدن نقش دارند می‌تواند به بروز احساس خستگی دائمی کمک کند./ایسنا

    Save

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    احساس خستگی مفرط می کنید؟ شاید به این بیماری ها دچار شده اید

    آیا شما هم از جمله کسانی هستید که هنگام صبح به سختی می‌توانند از خواب بیدار شوند؟ یا از آن هایی که در طول روز هم پیوسته به لحاظ جسمی و روحی احساس خستگی می‌کنند؟ کمبود خواب تنها دلیل تحلیل رفتن انرژی بدن نیست بلکه می‌تواند یک نشانه از وجود چندین بیماری جدی باشد. در عین حال سبک زندگی می‌تواند باعث شود که فرد دچار احساس خستگی شود و در نتیجه بر الگوی خواب تاثیر بگذارد.

    احساس خستگی یکی از مشکلات شایع میان عموم مردم است و می‌تواند در نتیجه این باشد که فرد بیش از انرژی دریافتی مجبور به مصرف آن باشد. اما در عین حال لازم است فرد نسبت به احتمال ابتلا به بیماری ‌های دیگر که یکی از نشانه‌ های آن می‌تواند خستگی دائمی باشد نیز هوشیار باشد.

    سایت مدیکال دیلی در این مقاله به بیماری ‌هایی اشاره کرده که احساس خستگی یکی از نشانه ‌های آنهاست:

    آپنه خواب

    احساس خستگی در طول روز می‌تواند با چگونگی و کیفیت خواب فرد در طول شب مرتبط باشد. خر و پف کردن یکی از ویژگی‌ های معمول عارضه آپنه خواب است. وقفه تنفسی حین خواب زمانی رخ می‌دهد که بافت نرم پشت گلو، مجرای هوا را مسدود می‌کند و در نتیجه آن در طول خواب به طور مکرر تنفس فرد متوقف می‌شود. این اختلال مانع از آن می‌شود تا فرد در مدت زمان خوابیدن اکسیژن کافی دریافت کند و به همین دلیل فرد در طول شب از استراحت واقعی بهره‌مند نمی‌شود.

    کم خونی

    احساس ضعف، خستگی، عدم تمرکز می‌تواند نشانه ‌ای از فقر آهن یا کم خونی باشد. این اختلال باعث می‌شود خون به سختی اکسیژن را در سراسر بدن جابجا کند زیرا تعداد گلبول ‌های قرمز خون کاهش پیدا می‌کند. بنابراین میزان انرژی کافی برای تولید انرژی به سلول‌ ها نمی‌رسد. زمانی که مغز، ماهیچه‌ ها و دیگر اعضای بدن از دریافت انرژی کافی محروم شوند فرد دچار احساس خستگی دائمی می‌شود.

    مشکلات تیروئید

    غده تیروئید وظیفه تنظیم متابولیسم بدن را دارد بنابراین هر آنچه که تولید هورمون تیروئید را کاهش دهد سطح متابولیسم را به منظور حفظ انرژی پایین می‌آورد و موجب می‌شود فرد احساس خستگی داشته باشد. در صورتی که مواد معدنی همچون منگنز، منیزیم، سلنیوم و ید به میزان کافی در بدن وجود نداشته باشد غده نمی‌تواند هورمون کافی ترشح کرده و احساس خستگی در فرد بوجود می‌آید.

    بیماری قلبی

    قلب همچون پمپی برای سیستم گردش خون عمل می‌کند بنابراین در صورتی که قلب دچار مشکل باشد نمی‌تواند عملکرد خود را به درستی انجام دهد و این وضعیت به احساس خستگی در فرد منجر می‌شود.

    یائسگی

    احساس خستگی یکی از علائم دوران یائسگی به حساب می‌آید. به علاوه، این دوره با کاهش میزان متابولیسم همراه است. همچنین احتمال کم کاری تیروئید پس از دوره یائسگی افزایش می‌یابد.

    تغییرات هورمونی

    علاوه بر این تغییرات هورمون‌هایی که در تنظیم انرژی سلولی بدن نقش دارند می‌تواند به بروز احساس خستگی دائمی کمک کند./ایسنا

    Save

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    احساس خستگی مفرط می کنید؟ شاید به این بیماری ها دچار شده اید

    Permalink Filed under: آلرژی و تغذیه Tags: , , , , , , , , , , , , دیدگاه‌ها برای احساس خستگی مفرط می کنید؟ شاید به این بیماری ها دچار شده اید بسته هستند
  • 02اکتبر

    توجه! اگر این علائم را دارید، به دیابت بی مزه دچار شده اید

    احتمالاً تا به حال نام دیابت بی مزه را نشنیده اید! دیابت بی مزه یک اختلال نادر در سیستم هورمونی است که در آن اغلب کمبود هورمون آنتی ‌دیورتیک «ضدادراری (ADH)» که به طور طبیعی از غده هیپوفیز ترشح می‌شود را داریم. این اختلال هیچ ارتباطی با افزایش قند خون ندارد و فقط به خاطر افزایش حجم ادرار با دیابت مشابهت دارد. در این بیماری مقدار زیادی از مایع رقیق شده به صورت ادرار از بدن بیمار دفع می شود.

    علل دیابت بی مزه

    عفونت مغز مثل آنسفالیت یا مننژیت، عوارض پس از جراحی هیپوفیز، خونریزی درون جمجمه و آنوریسم (بیرون‌ زدن دیواره رگ‌ها) از جمله دلایل ابتلا به دیابت بی مزه هستند. سایر علل این بیماری عبارتند از: بیماری کلیه (دیابت نوروژنیک که کلیه به هورمون ADH  پاسخ نمی‌دهد) و حاملگی (که جفت وازوپرسیناز ترشح می کند) و Dipsogenic که نقص در هیپوتالاموس است.

    از مهم‌ترین عوامل بروز بیماری می‌توان به وجود بدخیمی و تومورهای غدد هیپوفیز اشاره کرد. اعمال جراحی روی هیپوفیز  یا استفاده از مواد رادیواکتیو و اشعه درمانی تومورهای مغزی (در نواحی هیپوفیز) عامل دوم ایجاد بروز بی‌مزه است.

    عامل دیگر، جراحات شدید به سر در اثر تصادفات و یا صدمات شدید مغزی است که اغلب با شکستگی در جمجمه نیز همراه است. در برخی از موارد نیز هیچ‌ کدام از عوامل در فرد بیمار دیده نمی‌شود اما فرد به این بیماری مبتلا است که ناشی از مشکلات ژنتیکی است. این بیماران به طور معمول از دوران کودکی، به طور ارثی گرفتار این بیماری هستند. با این وجود در نزدیک به نیمی از موارد دیابت بی مزه علت ایجادی بیماری ناشناخته است و شخص بدون داشتن آسیب یا صدمه ای دچار آن می گردد.

    در یک نوع از دیابت بی مزه، با وجود ترشح هورمون ضد ادراری از غده هیپوفیز، کلیه ها به هورمون ضد ادراری واکنش نمی دهند که به نام دیابت ضد ادراری نفروتیک شناخته می شود. این مشکل ممکن است ناشی از مصرف برخی داروها یا نواقص ژنتیکی مادرزادی کلیه ها باشد. متاسفانه این مشکل در حال حاضر قابل درمان نبوده و تا آخر عمر با بیمار همراه است. البته برخی درمان ها می توانند تا حدودی نشانه های بیماری دیابت نفروتیک را بهبود بخشند.

    گاهی اوقات کمبود هورمون ضد ادراری در دوران حاملگی رخ می دهد. که به نام دیابت بی مزه حاملگی شناخته می شود. درمان آن هم با داروهای حاوی هورمون ضد ادراری صورت می گیرد. همراه با درمان، این مشکل نیز در عرض ۴ تا ۶ هفته پس از زایمان مرتفع می گردد و بدین ترتیب استفاده از دارو هم متوقف می شود. به هر حال ممکن است در حاملگی های بعدی هم نشانه های بیماری مجددا ظاهر شود.

    علایم دیابت بی مزه

    • تشنگی زیاد
    • دفع مقدار زیادی ادرار رقیق و بدون رنگ (تا ۱۵ لیتر در روز)
    • خشکی دست‌ ها
    • یبوست
    • زیاد نوشیدن آب و مایعات

    بیدار شدن در هنگام شب برای رفتن به دستشویی و شب ادراری ناخودآگاه از دیگر مشکلات این بیماری است. در نوع شدید بیماری حجم زیادی از مایعات بدن به صورت ادرار از بدن بیمار دفع می‌شود که گاهی این مقدار به حدود ۲۴ لیتر در روز هم ممکن است برسد و شخص بیمار نیاز به ادرار کردن در هر ۳۰ تا ۶۰ دقیقه را احساس می‌کند.

    تشخیص دیابت بی مزه

    اقدامات آزمایشگاهی تشخیصی مثل آزمایش محرومیت از آب برای تعیین سطح هورمون ضد ادراری. در این بیماری یا سطح ADH در خون کم شده است (و در شرایط تشنگی نیز افزایش نمی‌یابد) یا پاسخ کلیوی به این هورمون وجود ندارد .

    درمان دیابت بی مزه

    برای درمان این بیماری از دسموپرسین که آنالوگ شیمیایی وازوپرسین (ADH) است استفاده می‌شود. این دارو به صورت اسپری بینی مصرف می شود. درمان شامل کنترل تعادل آب و الکترولیت و پیشگیری از کم ‌آبی و نیز شناسایی و رفع علت دیابت بیمزه است. اگر مشکل از کلیه باشد (دیابت بی مزه نفروژنیک) دسموپرسین بی فایده است و از دیورتیک ها مانند هیدروکلروتیازید باید سود جست. هورمون آنتی دیورتیک در بدن این بیماران ساخته نمی‌شود. در نتیجه مبتلایان به دیابت بی‌مزه می‌توانند این هورمون را به صورت قرص و اسپری، روزانه ۲ تا ۳ بار مصرف کنند تا بیماریشان کنترل شود.

    Save

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    توجه! اگر این علائم را دارید، به دیابت بی مزه دچار شده اید

    احتمالاً تا به حال نام دیابت بی مزه را نشنیده اید! دیابت بی مزه یک اختلال نادر در سیستم هورمونی است که در آن اغلب کمبود هورمون آنتی ‌دیورتیک «ضدادراری (ADH)» که به طور طبیعی از غده هیپوفیز ترشح می‌شود را داریم. این اختلال هیچ ارتباطی با افزایش قند خون ندارد و فقط به خاطر افزایش حجم ادرار با دیابت مشابهت دارد. در این بیماری مقدار زیادی از مایع رقیق شده به صورت ادرار از بدن بیمار دفع می شود.

    علل دیابت بی مزه

    عفونت مغز مثل آنسفالیت یا مننژیت، عوارض پس از جراحی هیپوفیز، خونریزی درون جمجمه و آنوریسم (بیرون‌ زدن دیواره رگ‌ها) از جمله دلایل ابتلا به دیابت بی مزه هستند. سایر علل این بیماری عبارتند از: بیماری کلیه (دیابت نوروژنیک که کلیه به هورمون ADH  پاسخ نمی‌دهد) و حاملگی (که جفت وازوپرسیناز ترشح می کند) و Dipsogenic که نقص در هیپوتالاموس است.

    از مهم‌ترین عوامل بروز بیماری می‌توان به وجود بدخیمی و تومورهای غدد هیپوفیز اشاره کرد. اعمال جراحی روی هیپوفیز  یا استفاده از مواد رادیواکتیو و اشعه درمانی تومورهای مغزی (در نواحی هیپوفیز) عامل دوم ایجاد بروز بی‌مزه است.

    عامل دیگر، جراحات شدید به سر در اثر تصادفات و یا صدمات شدید مغزی است که اغلب با شکستگی در جمجمه نیز همراه است. در برخی از موارد نیز هیچ‌ کدام از عوامل در فرد بیمار دیده نمی‌شود اما فرد به این بیماری مبتلا است که ناشی از مشکلات ژنتیکی است. این بیماران به طور معمول از دوران کودکی، به طور ارثی گرفتار این بیماری هستند. با این وجود در نزدیک به نیمی از موارد دیابت بی مزه علت ایجادی بیماری ناشناخته است و شخص بدون داشتن آسیب یا صدمه ای دچار آن می گردد.

    در یک نوع از دیابت بی مزه، با وجود ترشح هورمون ضد ادراری از غده هیپوفیز، کلیه ها به هورمون ضد ادراری واکنش نمی دهند که به نام دیابت ضد ادراری نفروتیک شناخته می شود. این مشکل ممکن است ناشی از مصرف برخی داروها یا نواقص ژنتیکی مادرزادی کلیه ها باشد. متاسفانه این مشکل در حال حاضر قابل درمان نبوده و تا آخر عمر با بیمار همراه است. البته برخی درمان ها می توانند تا حدودی نشانه های بیماری دیابت نفروتیک را بهبود بخشند.

    گاهی اوقات کمبود هورمون ضد ادراری در دوران حاملگی رخ می دهد. که به نام دیابت بی مزه حاملگی شناخته می شود. درمان آن هم با داروهای حاوی هورمون ضد ادراری صورت می گیرد. همراه با درمان، این مشکل نیز در عرض ۴ تا ۶ هفته پس از زایمان مرتفع می گردد و بدین ترتیب استفاده از دارو هم متوقف می شود. به هر حال ممکن است در حاملگی های بعدی هم نشانه های بیماری مجددا ظاهر شود.

    علایم دیابت بی مزه

    • تشنگی زیاد
    • دفع مقدار زیادی ادرار رقیق و بدون رنگ (تا ۱۵ لیتر در روز)
    • خشکی دست‌ ها
    • یبوست
    • زیاد نوشیدن آب و مایعات

    بیدار شدن در هنگام شب برای رفتن به دستشویی و شب ادراری ناخودآگاه از دیگر مشکلات این بیماری است. در نوع شدید بیماری حجم زیادی از مایعات بدن به صورت ادرار از بدن بیمار دفع می‌شود که گاهی این مقدار به حدود ۲۴ لیتر در روز هم ممکن است برسد و شخص بیمار نیاز به ادرار کردن در هر ۳۰ تا ۶۰ دقیقه را احساس می‌کند.

    تشخیص دیابت بی مزه

    اقدامات آزمایشگاهی تشخیصی مثل آزمایش محرومیت از آب برای تعیین سطح هورمون ضد ادراری. در این بیماری یا سطح ADH در خون کم شده است (و در شرایط تشنگی نیز افزایش نمی‌یابد) یا پاسخ کلیوی به این هورمون وجود ندارد .

    درمان دیابت بی مزه

    برای درمان این بیماری از دسموپرسین که آنالوگ شیمیایی وازوپرسین (ADH) است استفاده می‌شود. این دارو به صورت اسپری بینی مصرف می شود. درمان شامل کنترل تعادل آب و الکترولیت و پیشگیری از کم ‌آبی و نیز شناسایی و رفع علت دیابت بیمزه است. اگر مشکل از کلیه باشد (دیابت بی مزه نفروژنیک) دسموپرسین بی فایده است و از دیورتیک ها مانند هیدروکلروتیازید باید سود جست. هورمون آنتی دیورتیک در بدن این بیماران ساخته نمی‌شود. در نتیجه مبتلایان به دیابت بی‌مزه می‌توانند این هورمون را به صورت قرص و اسپری، روزانه ۲ تا ۳ بار مصرف کنند تا بیماریشان کنترل شود.

    Save

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    توجه! اگر این علائم را دارید، به دیابت بی مزه دچار شده اید

    Permalink Filed under: آلرژی و تغذیه Tags: , , , , , , , , , , , , دیدگاه‌ها برای توجه! اگر این علائم را دارید، به دیابت بی مزه دچار شده اید بسته هستند
 
WP_Lime_Slice

آخرین دیدگاه‌ها