• 11نوامبر

    ۱۰ نشانه اصلی ابتلا به آلزایمر

    یک چیز را هرگز فراموش نکنید: به هر فراموشی ای آلزایمر نمی‌گویند! نخستین دلیل آن سن فرد است. تا قبل از رسیدن به یک رده سنی خاص ابتلا به آلزایمر بسیار بعید است. بنابراین اگر مثلا ۳۰ سال تان است و بعضی مسائل را فراموش می‌کنید، دلیل آن مشغله فکری است.

    این ۱۰ نکته نشان می‌دهد که شخص به آلزایمر مبتلا شده است:

    ۱ ـ فراموشی

    این نوع فراموشی به شکلی است که روندعادی زندگی فرد را تحت تاثیر قرار می‌دهد؛ بویژه وقتی بیماری به مرحله جدی وارد شده باشد. برای مثال فرد حافظه کوتاه‌ مدتش را کاملا از دست می‌دهد و آنچه در لحظه اتفاق می‌افتد به خاطر نمی‌آورد. بیمار اسامی و اشخاص جدید را به جا نمی‌آورد، اما سراغ افرادی را می‌گیرد یا افرادی را به یاد می‌آورد که شاید سال‌ ها پیش از دنیا رفته‌ اند.

    ۲ ـ چالش حل مسائل

    انجام کارهای عادی و روزمره زندگی برای فرد به چالش مهمی تبدیل می‌شود. در افرادی که به این بیماری مبتلا نیستند هم ممکن است مشکلاتی در حل مسائل پیش بیاید یا نکته ‌ای را اشتباه کنند، اما در افراد مبتلا به آلزایمر انجام کارهای ساده چالش ‌برانگیز می‌شود. برای مثال فرد نمی‌ تواند ارقام حسابش را جمع بزند یا این که نمی‌ تواند درک درستی از اعداد و ارقام نوشته‌ شده در دفترچه بانکی ‌اش داشته باشد.

    ۳ ـ ناتوانی در انجام کارها

    فرد مبتلا به آلزایمر نمی ‌تواند کارهای روزمره زندگی را به تنهایی انجام دهد. برای مثال فرد دیگر نمی ‌تواند غذا بپزد یا اگر هنوز کارمند است، دیگر نمی ‌تواند کارها را به خاطر بسپرد و بدون خطا آنها را انجام دهد. این شخص از رفتن به مکان‌ هایی که قبلا بارها به آنجا رفته مانند محل کار، منزل اقوام و… ناتوان می‌شود. فرد بیمار از روشن‌ کردن تلویزیون و انتخاب برنامه یا کانال مورد علاقه ناتوان است.

    ۴ ـ فراموشی زمان و مکان

    انگار که فرد در فضا و مکانی خیالی زندگی می‌کند. او درک درستی از موقعیت، زمان و مکان ندارد. این افراد ساعت، روز، ماه، فصل و… را گم می‌کنند. به همین دلیل هم مدام این زمان ‌ها را سوال می‌کنند. البته ممکن است برای لحظاتی آن را به یاد بیاورند. بنابراین بهتر است برای کمک به آنها موقعیت مکانی و زمانی را به آنها بگویید.

    ۵ ـ عدم درک تصویر و ارتباط

    ضعف بینایی و ناتوانی در دیدن و مطالعه، اختلال در تخمین مسافت، تشخیص رنگ و… از دیگر نشانه‌ های ابتلا به آلزایمر است. گاهی این افراد با نگاه‌ کردن در آینه نیز تصاویر دیگری تشخیص می‌دهند که دیگران آنها را نمی ‌بینند. واکنش ‌های خود این افراد نیز برای خودشان قابل تشخیص و شناسایی نیست. این اختلال در تشخیص می‌ تواند ناشی از بیماری در این افراد باشد.

    ۶ ـ اختلال در تکلم و نوشتن

    افراد مبتلا به آلزایمر نمی ‌توانند در بحث مشارکت کنند و گاهی با وجود مشارکت در بحث نمی ‌توانند گفت ‌و گو را دنبال کنند و از ادامه صحبت باز می ‌مانند. دلیل آن نیز ناتوانی در انتخاب درست و بجای کلمه ‌هاست. در مواردی نیز به‌ جای کلمه درست، کلمه دیگری به کار می ‌برند. برای مثال اگر قرار است به وجود یا حضور چیزی یا شخصی اشاره کنند، اسم را اشتباه می ‌گویند. در واقع اصلی ‌ترین مشکل آنها ناتوانی در انتخاب درست کلمه و ساختن جمله است.

    ۷ ـ جاگذاری نادرست

    افراد مبتلا به این بیماری نمی ‌توانند اشیا را به مکان اصلی خود باز گردانند یا در مکان درست بگذارند. به همین دلیل هم نمی ‌توانند مکان درست اشیا را به خاطر بسپارند و درصورت نیاز دوباره آن را از جایش بردارند. آنها در پیدا کردن یا بازگرداندن اشیایی که به طور روزمره از آنها استفاده می‌کنند (مانند کنترل تلویزیون یا لیوان آبی که می ‌نوشند) ناتوان هستند.

    ۸ ـ قضاوت نادرست

    نحوه قضاوت و تصمیم‌ گیری این افراد دچار اختلال است. برای مثال از این که دیگران به آنها آسیب برسانند، به شدت نگران هستند. تصور می‌کنند حتی اشخاص نزدیک مشغول توطئه برای آنها هستند. از طرفی این افراد به ظاهرشان رسیدگی نمی‌ کنند و حالت نامنظم و شلخته دارند.

    ۹ ـ گوشه‌ گیری

    یکی دیگر از نشانه‌ های ابتلا به آلزایمر گوشه‌ گیری و بی ‌علاقگی برای حضور در جمع است. بی‌ علاقگی به هر نوع فعالیت گروهی، حضور در جمع، انتخاب و انجام یک فعالیت سرگرم‌کننده، ورزش و… از دیگر نشانه‌ های ابتلا به آلزایمر است. اغلب آنها با حضور در جمع دچار احساس کسالت و خستگی می‌ شوند.

    ۱۰ ـ‌ تغییرات حسی ـ رفتاری

    ساختار رفتاری این افراد به دلیل ابتلا به بیماری دچار تغییر می‌ شود. گیجی و سردرگمی، سوءظن، استرس و اضطراب، هراس و از دست دادن اشتیاق به امور از تغییرات شاخص افراد مبتلا به آلزایمر است.

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    ۱۰ نشانه اصلی ابتلا به آلزایمر

    یک چیز را هرگز فراموش نکنید: به هر فراموشی ای آلزایمر نمی‌گویند! نخستین دلیل آن سن فرد است. تا قبل از رسیدن به یک رده سنی خاص ابتلا به آلزایمر بسیار بعید است. بنابراین اگر مثلا ۳۰ سال تان است و بعضی مسائل را فراموش می‌کنید، دلیل آن مشغله فکری است.

    این ۱۰ نکته نشان می‌دهد که شخص به آلزایمر مبتلا شده است:

    ۱ ـ فراموشی

    این نوع فراموشی به شکلی است که روندعادی زندگی فرد را تحت تاثیر قرار می‌دهد؛ بویژه وقتی بیماری به مرحله جدی وارد شده باشد. برای مثال فرد حافظه کوتاه‌ مدتش را کاملا از دست می‌دهد و آنچه در لحظه اتفاق می‌افتد به خاطر نمی‌آورد. بیمار اسامی و اشخاص جدید را به جا نمی‌آورد، اما سراغ افرادی را می‌گیرد یا افرادی را به یاد می‌آورد که شاید سال‌ ها پیش از دنیا رفته‌ اند.

    ۲ ـ چالش حل مسائل

    انجام کارهای عادی و روزمره زندگی برای فرد به چالش مهمی تبدیل می‌شود. در افرادی که به این بیماری مبتلا نیستند هم ممکن است مشکلاتی در حل مسائل پیش بیاید یا نکته ‌ای را اشتباه کنند، اما در افراد مبتلا به آلزایمر انجام کارهای ساده چالش ‌برانگیز می‌شود. برای مثال فرد نمی‌ تواند ارقام حسابش را جمع بزند یا این که نمی‌ تواند درک درستی از اعداد و ارقام نوشته‌ شده در دفترچه بانکی ‌اش داشته باشد.

    ۳ ـ ناتوانی در انجام کارها

    فرد مبتلا به آلزایمر نمی ‌تواند کارهای روزمره زندگی را به تنهایی انجام دهد. برای مثال فرد دیگر نمی ‌تواند غذا بپزد یا اگر هنوز کارمند است، دیگر نمی ‌تواند کارها را به خاطر بسپرد و بدون خطا آنها را انجام دهد. این شخص از رفتن به مکان‌ هایی که قبلا بارها به آنجا رفته مانند محل کار، منزل اقوام و… ناتوان می‌شود. فرد بیمار از روشن‌ کردن تلویزیون و انتخاب برنامه یا کانال مورد علاقه ناتوان است.

    ۴ ـ فراموشی زمان و مکان

    انگار که فرد در فضا و مکانی خیالی زندگی می‌کند. او درک درستی از موقعیت، زمان و مکان ندارد. این افراد ساعت، روز، ماه، فصل و… را گم می‌کنند. به همین دلیل هم مدام این زمان ‌ها را سوال می‌کنند. البته ممکن است برای لحظاتی آن را به یاد بیاورند. بنابراین بهتر است برای کمک به آنها موقعیت مکانی و زمانی را به آنها بگویید.

    ۵ ـ عدم درک تصویر و ارتباط

    ضعف بینایی و ناتوانی در دیدن و مطالعه، اختلال در تخمین مسافت، تشخیص رنگ و… از دیگر نشانه‌ های ابتلا به آلزایمر است. گاهی این افراد با نگاه‌ کردن در آینه نیز تصاویر دیگری تشخیص می‌دهند که دیگران آنها را نمی ‌بینند. واکنش ‌های خود این افراد نیز برای خودشان قابل تشخیص و شناسایی نیست. این اختلال در تشخیص می‌ تواند ناشی از بیماری در این افراد باشد.

    ۶ ـ اختلال در تکلم و نوشتن

    افراد مبتلا به آلزایمر نمی ‌توانند در بحث مشارکت کنند و گاهی با وجود مشارکت در بحث نمی ‌توانند گفت ‌و گو را دنبال کنند و از ادامه صحبت باز می ‌مانند. دلیل آن نیز ناتوانی در انتخاب درست و بجای کلمه ‌هاست. در مواردی نیز به‌ جای کلمه درست، کلمه دیگری به کار می ‌برند. برای مثال اگر قرار است به وجود یا حضور چیزی یا شخصی اشاره کنند، اسم را اشتباه می ‌گویند. در واقع اصلی ‌ترین مشکل آنها ناتوانی در انتخاب درست کلمه و ساختن جمله است.

    ۷ ـ جاگذاری نادرست

    افراد مبتلا به این بیماری نمی ‌توانند اشیا را به مکان اصلی خود باز گردانند یا در مکان درست بگذارند. به همین دلیل هم نمی ‌توانند مکان درست اشیا را به خاطر بسپارند و درصورت نیاز دوباره آن را از جایش بردارند. آنها در پیدا کردن یا بازگرداندن اشیایی که به طور روزمره از آنها استفاده می‌کنند (مانند کنترل تلویزیون یا لیوان آبی که می ‌نوشند) ناتوان هستند.

    ۸ ـ قضاوت نادرست

    نحوه قضاوت و تصمیم‌ گیری این افراد دچار اختلال است. برای مثال از این که دیگران به آنها آسیب برسانند، به شدت نگران هستند. تصور می‌کنند حتی اشخاص نزدیک مشغول توطئه برای آنها هستند. از طرفی این افراد به ظاهرشان رسیدگی نمی‌ کنند و حالت نامنظم و شلخته دارند.

    ۹ ـ گوشه‌ گیری

    یکی دیگر از نشانه‌ های ابتلا به آلزایمر گوشه‌ گیری و بی ‌علاقگی برای حضور در جمع است. بی‌ علاقگی به هر نوع فعالیت گروهی، حضور در جمع، انتخاب و انجام یک فعالیت سرگرم‌کننده، ورزش و… از دیگر نشانه‌ های ابتلا به آلزایمر است. اغلب آنها با حضور در جمع دچار احساس کسالت و خستگی می‌ شوند.

    ۱۰ ـ‌ تغییرات حسی ـ رفتاری

    ساختار رفتاری این افراد به دلیل ابتلا به بیماری دچار تغییر می‌ شود. گیجی و سردرگمی، سوءظن، استرس و اضطراب، هراس و از دست دادن اشتیاق به امور از تغییرات شاخص افراد مبتلا به آلزایمر است.

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    ۱۰ نشانه اصلی ابتلا به آلزایمر

    دانلود مستقیم تانگو جدید

    Permalink Filed under: آلرژی و تغذیه Tags: , , , , , , , , , , , , دیدگاه‌ها برای ۱۰ نشانه اصلی ابتلا به آلزایمر بسته هستند
  • 06نوامبر

    توجه! ۱۰ عامل اصلی ابتلا به سرطان پروستات

    سرطان پروستات از جمله شایع ‌ترین بیماری های جهان است. اکثر قریب به اتفاق موارد ابتلا شامل مردان بالای ۴۰ سال می شوند. در واقع این رایج ترین نوع سرطان است که مردان می توانند به آن متبلا شوند. نشانه های سرطان پروستات متنوع هستند. دو سوم افرادی که از این بیماری رنج می برند، هیچ نشانه ای ندارند.

    آغاز ظهور نشانه ها با اختلال عملکرد ادراری همراه است. مشکلات می توانند شامل دفع دردناک ادرار، تکرر ادرار، دفع دشوار ادرار، و نیاز به ادرار کردن شبانه شوند. همچنین، ممکن است خون در ادرار دیده شود. اختلال عملکرد جنسی از جمله نشانه های دیگر سرطان پروستات است. با توجه به موقعیت سرطان، شما ممکن است بی اختیاری در مثانه و روده بزرگ را نیز تجربه کنید.

    عوامل خطرآفرین سرطان پروستات:

    با پیشرفت سرطان، نشانه های جدید و برجسته ‌تری پدیدار می شوند. سرطان می تواند به بخش های دیگر بدن سرایت کند و تخریب و درد را افزایش دهد. نشانه های دیگر می توانند شامل درد استخوانی و ضعف پاها شوند. از آنجایی که به واسطه کمبود نشانه ها تشخیص سرطان پروستات می تواند دشوار باشد، آشنایی با عوامل خطرآفرین از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در ادامه با برخی از این عوامل بیشتر آشنا می شویم.

    سن

    سن عاملی کلیدی در افزایش خطر ابتلا به سرطان پروستات محسوب می شود. آمار و ارقام در این زمینه تکان دهنده هستند. ۳۰ درصد مردان بالای ۵۰ سال به این بیماری مبتلا هستند. همچنین ۸۰ درصد مردان ۷۰ ساله و پیرتر دچار سرطان پروستات هستند. به طور میانگین، سن تشخیص سرطان پروستات ۷۰ سالگی است. به طور کلی، هرچه سن فرد بیشتر باشد، خطر بیشتری وی را تهدید می کند. اشکال تهاجمی سرطان پروستات می توانند در هر سنی را تحت تاثیر قرار دهند، اما این مساله نادر است. اگر بیش از ۴۰ سال سن دارید، بررسی فعال و منظم شرایط پروستات ایده خوبی است.

    ژنتیک

    تاریخچه خانوادگی می تواند نقش پررنگی در افزایش خطر ابتلا به سرطان پروستات ایفا کند. اگر در خانواده شما سابقه ابتلا به سرطان پروستات وجود دارد، شما نیز در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به این بیماری قرار دارید. یکی از بستگان نزدیک مبتلا به سرطان پروستات می تواند احتمال ابتلا به این بیماری در شما را دو تا سه برابر افزایش دهد. در حال حاضر، ژن خاصی که مسئول خطر افزایش یافته سرطان پروستات باشد، شناسایی نشده است. تا آنجا که دانشمندان می توانند بیان کنند، پاسخ در چندین ژن نهفته است.

    رژیم غذایی

    به نظر می رسد رژیم غذایی می تواند با بیشتر بیماری ها در ارتباط باشد و سرطان پروستات نیز از این مساله مستثنی نیست. برخی مطالعات نشان داده اند که یک رژیم غذایی سرشار از گوشت قرمز و میزان کم سبزیجات با افزایش خطر سرطان پروستات مرتبط بوده است. بهترین ایده دنبال کردن یک رژیم غذایی متنوع سرشار از سبزیجات و پروتئین بدون چربی است.

    ورزش

    نتایج مطالعه ای جدید نشان داده است که بین ورزش کردن و خطر کاهش یافته سرطان پروستات در مردان سفید پوست رابطه ای وجود دارد. پژوهشگران دریافتند خطر ابتلا به سرطان پروستات در مردانی که از فعالیت بدنی متوسط تا زیاد برخوردار بوده بیش از ۵۰ درصد کاهش داشته است. خطر ابتلا به این بیماری در افرادی که به هر میزان ورزش می کردند نیز ۱۳ درصد کاهش یافت. همچنین، مشخص شد ورزش کردن در کاهش خطر ابتلا به سرطان پروستات در مردان سیاه پوست کمک خاصی نکرده است.

    نژاد

    متاسفانه، نژاد نقش بزرگی در خطر ابتلا به سرطان پروستات ایفا می کند. مردان آفریقایی ‌آمریکایی ۲/۵ برابر احتمال بیشتری دارد به سرطان پروستات مبتلا و جان خود را از دست بدهند. استعداد ابتلا به این بیماری و کاهش احتمال تشخیص عوامل موثر در این زمینه هستند. مردان آسیایی و اسپانیایی با خطر کمتر ابتلا به سرطان پروستات و مرگ مواجه هستند.

    وزن

    وزن می تواند بر خطر ابتلا به سرطان پروستات تاثیرگذار باشد. افرادی که دارای شاخص توده بدنی بالاتری هستند در معرض خطر بیشتر ابتلا به سرطان پروستات قرار دارند. افرادی که دارای شاخص توده بدنی پایین ‌تر هستند خطر کمتر ابتلا به سرطان پروستات تهاجمی را نشان داده اند. به نظر نمی رسد وزن تاثیری بر احتمال ابتلا به بیماری داشته باشد و بیشتر بر احتمال بقا پس از ابتلا به بیماری تاثیرگذار است.

    ملیت

    جایی که شما زندگی می کنید نقش مهمی در خطر سرطان پروستات بازی می کند. اگر در آسیا، شرق آسیا، آمریکای مرکزی و آمریکای جنوبی زندگی می کنید با خطر کمتر ابتلا به سرطان پروستات مواجه هستید. در مقابل، اگر در آمریکای شمالی، اروپا و استرالیا ساکن هستید ممکن است با خطر افزایش یافته ابتلا به این بیماری مواجه باشید. طی یک مطالعه مشخص شد مردانی که از چین نقل مکان کرده بودند، خطر ابتلا به سرطان پروستات در آنها از ۲ درصد به ۱۷ درصد افزایش یافت. در آمریکا، ایالت های مختلف دارای میزان خطر متفاوت هستند. اگر در عرض جغرافیایی ۴۰ درجه یا بالاتر زندگی می کنید، کاهش میزان نور خورشید می تواند شما را در معرض خطر بیشتر سرطان پروستات قرار دهد.

    فعالیت جنسی

    تاکنون رابطه ای بین بیماری های مقاربتی و خطر افزایش یافته سرطان پروستات مشاهده نشده است. با این وجود، برخی مطالعات نشان داده اند که عدم فعالیت جنسی می تواند خطر ابتلا به این بیماری را افزایش دهد. پروستات به طور مستقیم با اندام های تناسلی گره خورده است و از این رو، فعالیت این سیستم می تواند به سالم نگه داشتن همه چیز کمک کند.

    سیگار کشیدن

    سیگار کشیدن به هیچ وجه برای سلامت بدن انسان مفید نیست. سیگار کشیدن با بسیاری از انواع سرطان پیوند خورده که سرطان پروستات نیز از آن جمله است. مطالعات جدید ارتباطی کوچک بین سیگار کشیدن و خطرات سرطان پروستات را نشان داده اند. اگرچه مطالعات بیشتری برای اثبات این ارتباط باید انجام شوند، اما برای کاهش نگرانی درباره ابتلا به سرطان از جمله سرطان پروستات ترک سیگار بهترین گزینه است.

    قد

    افراد قد بلند باید نگرانی بیشتری درباره ابتلا به سرطان پروستات داشته باشند. مطالعه ای جدید که در انگلیس انجام شده نشان داده است که افراد قد بلند با خطر بیشتر ابتلا به این بیماری مواجه هستند. رشد بهتر و احتمالا رشد سریع با افزایش متوسط خطر ابتلا به سرطان پروستات مرتبط بوده است. به نظر می رسد افراد قد بلند نرخ های رشد سریع‌تری داشته و این مساله بر رشد سرطان پروستات تاثیرگذار می گذارد.

    Save

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    توجه! ۱۰ عامل اصلی ابتلا به سرطان پروستات

    سرطان پروستات از جمله شایع ‌ترین بیماری های جهان است. اکثر قریب به اتفاق موارد ابتلا شامل مردان بالای ۴۰ سال می شوند. در واقع این رایج ترین نوع سرطان است که مردان می توانند به آن متبلا شوند. نشانه های سرطان پروستات متنوع هستند. دو سوم افرادی که از این بیماری رنج می برند، هیچ نشانه ای ندارند.

    آغاز ظهور نشانه ها با اختلال عملکرد ادراری همراه است. مشکلات می توانند شامل دفع دردناک ادرار، تکرر ادرار، دفع دشوار ادرار، و نیاز به ادرار کردن شبانه شوند. همچنین، ممکن است خون در ادرار دیده شود. اختلال عملکرد جنسی از جمله نشانه های دیگر سرطان پروستات است. با توجه به موقعیت سرطان، شما ممکن است بی اختیاری در مثانه و روده بزرگ را نیز تجربه کنید.

    عوامل خطرآفرین سرطان پروستات:

    با پیشرفت سرطان، نشانه های جدید و برجسته ‌تری پدیدار می شوند. سرطان می تواند به بخش های دیگر بدن سرایت کند و تخریب و درد را افزایش دهد. نشانه های دیگر می توانند شامل درد استخوانی و ضعف پاها شوند. از آنجایی که به واسطه کمبود نشانه ها تشخیص سرطان پروستات می تواند دشوار باشد، آشنایی با عوامل خطرآفرین از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در ادامه با برخی از این عوامل بیشتر آشنا می شویم.

    سن

    سن عاملی کلیدی در افزایش خطر ابتلا به سرطان پروستات محسوب می شود. آمار و ارقام در این زمینه تکان دهنده هستند. ۳۰ درصد مردان بالای ۵۰ سال به این بیماری مبتلا هستند. همچنین ۸۰ درصد مردان ۷۰ ساله و پیرتر دچار سرطان پروستات هستند. به طور میانگین، سن تشخیص سرطان پروستات ۷۰ سالگی است. به طور کلی، هرچه سن فرد بیشتر باشد، خطر بیشتری وی را تهدید می کند. اشکال تهاجمی سرطان پروستات می توانند در هر سنی را تحت تاثیر قرار دهند، اما این مساله نادر است. اگر بیش از ۴۰ سال سن دارید، بررسی فعال و منظم شرایط پروستات ایده خوبی است.

    ژنتیک

    تاریخچه خانوادگی می تواند نقش پررنگی در افزایش خطر ابتلا به سرطان پروستات ایفا کند. اگر در خانواده شما سابقه ابتلا به سرطان پروستات وجود دارد، شما نیز در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به این بیماری قرار دارید. یکی از بستگان نزدیک مبتلا به سرطان پروستات می تواند احتمال ابتلا به این بیماری در شما را دو تا سه برابر افزایش دهد. در حال حاضر، ژن خاصی که مسئول خطر افزایش یافته سرطان پروستات باشد، شناسایی نشده است. تا آنجا که دانشمندان می توانند بیان کنند، پاسخ در چندین ژن نهفته است.

    رژیم غذایی

    به نظر می رسد رژیم غذایی می تواند با بیشتر بیماری ها در ارتباط باشد و سرطان پروستات نیز از این مساله مستثنی نیست. برخی مطالعات نشان داده اند که یک رژیم غذایی سرشار از گوشت قرمز و میزان کم سبزیجات با افزایش خطر سرطان پروستات مرتبط بوده است. بهترین ایده دنبال کردن یک رژیم غذایی متنوع سرشار از سبزیجات و پروتئین بدون چربی است.

    ورزش

    نتایج مطالعه ای جدید نشان داده است که بین ورزش کردن و خطر کاهش یافته سرطان پروستات در مردان سفید پوست رابطه ای وجود دارد. پژوهشگران دریافتند خطر ابتلا به سرطان پروستات در مردانی که از فعالیت بدنی متوسط تا زیاد برخوردار بوده بیش از ۵۰ درصد کاهش داشته است. خطر ابتلا به این بیماری در افرادی که به هر میزان ورزش می کردند نیز ۱۳ درصد کاهش یافت. همچنین، مشخص شد ورزش کردن در کاهش خطر ابتلا به سرطان پروستات در مردان سیاه پوست کمک خاصی نکرده است.

    نژاد

    متاسفانه، نژاد نقش بزرگی در خطر ابتلا به سرطان پروستات ایفا می کند. مردان آفریقایی ‌آمریکایی ۲/۵ برابر احتمال بیشتری دارد به سرطان پروستات مبتلا و جان خود را از دست بدهند. استعداد ابتلا به این بیماری و کاهش احتمال تشخیص عوامل موثر در این زمینه هستند. مردان آسیایی و اسپانیایی با خطر کمتر ابتلا به سرطان پروستات و مرگ مواجه هستند.

    وزن

    وزن می تواند بر خطر ابتلا به سرطان پروستات تاثیرگذار باشد. افرادی که دارای شاخص توده بدنی بالاتری هستند در معرض خطر بیشتر ابتلا به سرطان پروستات قرار دارند. افرادی که دارای شاخص توده بدنی پایین ‌تر هستند خطر کمتر ابتلا به سرطان پروستات تهاجمی را نشان داده اند. به نظر نمی رسد وزن تاثیری بر احتمال ابتلا به بیماری داشته باشد و بیشتر بر احتمال بقا پس از ابتلا به بیماری تاثیرگذار است.

    ملیت

    جایی که شما زندگی می کنید نقش مهمی در خطر سرطان پروستات بازی می کند. اگر در آسیا، شرق آسیا، آمریکای مرکزی و آمریکای جنوبی زندگی می کنید با خطر کمتر ابتلا به سرطان پروستات مواجه هستید. در مقابل، اگر در آمریکای شمالی، اروپا و استرالیا ساکن هستید ممکن است با خطر افزایش یافته ابتلا به این بیماری مواجه باشید. طی یک مطالعه مشخص شد مردانی که از چین نقل مکان کرده بودند، خطر ابتلا به سرطان پروستات در آنها از ۲ درصد به ۱۷ درصد افزایش یافت. در آمریکا، ایالت های مختلف دارای میزان خطر متفاوت هستند. اگر در عرض جغرافیایی ۴۰ درجه یا بالاتر زندگی می کنید، کاهش میزان نور خورشید می تواند شما را در معرض خطر بیشتر سرطان پروستات قرار دهد.

    فعالیت جنسی

    تاکنون رابطه ای بین بیماری های مقاربتی و خطر افزایش یافته سرطان پروستات مشاهده نشده است. با این وجود، برخی مطالعات نشان داده اند که عدم فعالیت جنسی می تواند خطر ابتلا به این بیماری را افزایش دهد. پروستات به طور مستقیم با اندام های تناسلی گره خورده است و از این رو، فعالیت این سیستم می تواند به سالم نگه داشتن همه چیز کمک کند.

    سیگار کشیدن

    سیگار کشیدن به هیچ وجه برای سلامت بدن انسان مفید نیست. سیگار کشیدن با بسیاری از انواع سرطان پیوند خورده که سرطان پروستات نیز از آن جمله است. مطالعات جدید ارتباطی کوچک بین سیگار کشیدن و خطرات سرطان پروستات را نشان داده اند. اگرچه مطالعات بیشتری برای اثبات این ارتباط باید انجام شوند، اما برای کاهش نگرانی درباره ابتلا به سرطان از جمله سرطان پروستات ترک سیگار بهترین گزینه است.

    قد

    افراد قد بلند باید نگرانی بیشتری درباره ابتلا به سرطان پروستات داشته باشند. مطالعه ای جدید که در انگلیس انجام شده نشان داده است که افراد قد بلند با خطر بیشتر ابتلا به این بیماری مواجه هستند. رشد بهتر و احتمالا رشد سریع با افزایش متوسط خطر ابتلا به سرطان پروستات مرتبط بوده است. به نظر می رسد افراد قد بلند نرخ های رشد سریع‌تری داشته و این مساله بر رشد سرطان پروستات تاثیرگذار می گذارد.

    Save

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    توجه! ۱۰ عامل اصلی ابتلا به سرطان پروستات

    Permalink Filed under: آلرژی و تغذیه Tags: , , , , , , , , , , , , دیدگاه‌ها برای توجه! ۱۰ عامل اصلی ابتلا به سرطان پروستات بسته هستند
  • 06نوامبر

    توجه! نشانه های هشدار دهنده ابتلا به سرطان را بشناسید

    بدن شما با شما حرف می زند. این را باور کنید. به طور معمول بیماری ها دارای یک سری نشانه های اولیه هستند و بر همین اساس، پیش از کسب جواب آزمایش برای رسیدن به پاسخ های مد نظر خود می توانید از این نشانه ها برای تشخیص هرچه سریع ‌تر استفاده کنید.

    پس به دقت به بدن خود گوش فرا دهید زیرا بیشتر مواقع نکات مفیدی را برای شناسایی برخی بیماری ها مانند سرطان در اختیار شما قرار می دهد. در ادامه با برخی نشانه های اولیه که می توانند حاکی از ابتلا به سرطان باشند، بیشتر آشنا می شویم.

    نشانه های غیر مستقیم

    خس خس سینه/ تنگی نفس: بیماران مبتلا به سرطان ریه تنگی نفس را به عنوان یکی از نشانه های اولیه بیماری گزارش کرده اند، اما در ابتدا آن را مرتبط با سرطان در نظر نمی گرفتند.

    تب مکرر یا عفونت: تب مکرر و عفونت از جمله نشانه های لوسمی، سرطان گلبول های خون که از مغز استخوان آغاز می شود، است. این نوع سرطان موجب می شود تا مغز استخوان گلبول های سفید غیر طبیعی تولید کند که توانایی بدن در مبارزه با عفونت را کاهش می دهد.

    مشکل در بلع: مشکل در بلع از نشانه های رایج مرتبط با سرطان گلو است، اما می تواند نشانگر خوبی برای سرطان ریه نیز باشد.

    ضعف و خستگی: یکی از رایج‌ترین نشانه های ابتلا به سرطان است که باید در ترکیب با نشانه های دیگر مورد بررسی قرار بگیرد تا نوع سرطان شناسایی شود.

    احساس سیری و ناتوانی در خوردن: این می تواند نشانه ای از سرطان تخمدان است. از دست دادن اشتها حتی زمانی که برای مدتی چیزی نخورده اید، یک نشانه بیماری محسوب می شود.

    بی اشتهایی: بی اشتهایی می تواند از نشانه های اولیه سرطان لوزالمعده باشد. احساس تنفر ناگهانی از قهوه یا سیگار می تواند با این مساله مرتبط باشد.

    تغییرات بدنی قابل مشاهده

    خونریزی مقعدی یا خون در مدفوع: یکی از نشانه های رایج سرطان روده بزرگ محسوب می شود. خون در مدفوع نشانه ای جدی است و باید به پزشک مراجعه کنید.

    توده در گردن، زیربغل، یا کشاله ران: غدد لنفوای متورم نشانه ای از تغییرات در سیستم لنفاوی است که می تواند به سرطان منجر شود.

    کبودی بیش از حد یا خونریزی غیر قابل توقف: نشان از وضعیت غیر عادی پلاکت ها و گلبول های قرمز خون دارد که می تواند نشانه ای از لوسمی باشد. سلول های سرطانی گلبول های قرمز خون را زیر فشار می گذارند و توانایی بدن برای حمل اکسیژن را مختل ساخته و به شکل گیری لخته خون منجر می شوند.

    نفخ یا افزایش وزن شکمی: بیماران مبتلا به سرطان تخمدان نفخ بدون دلیل که به ناگاه شکل می گیرد و مدت زمان قابل توجهی ادامه می یابد را گزارش کرده اند.

    کاهش وزن بدون دلیل: یکی از نشانه های اولیه سرطان روده بزرگ و دیگر سرطان های دستگاه گوارش است. همچنین نشانه ای از گسترش سرطان به کبد محسوب می شود که اشتها و توانایی بدن برای دفع مواد زائد را تحت تاثیر قرار می دهد.

    سینه قرمز، دردناک یا متورم: نشانه ای از سرطان سینه التهابی است و تغییرات بی دلیل باید به سرعت با پزشک در میان گذاشته شوند. تغییر شکل سینه به هر صورتی باید مورد توجه قرار بگیرد.

    تورم اعضای صورت: بیماران مبتلا به سرطان، پف، تورم، یا قرمزی مشهود در صورت را گزارش کرده اند. تومورهای کوچک ریه رگ های خونی در سینه را مسدود می کنند و از گردش آزادانه خون به سمت سر جلوگیری می کنند.

    درد/توده روی پوست که خونریزی دارد، پوسته مانند شده یا بهبود نمی یابد: انواع مختلف سرطان (ملانوم، کارسینوم سلول بازال و کارسینوم سلول سنگفرشی) می توانند به این شرایط منجر شوند. از این رو، نسبت به هر گونه تغییر عجیب در پوست خود توجه داشته باشید.

    تغییرات در ناخن ها: نقطه های قهوه ای/سیاه زیر ناخن می تواند نشانه ای از سرطان پوست باشد. نقطه های بی رنگ یا سفید می توانند نشانه ای از سرطان کبد باشند. چماقی شدن ناخن می تواند نشانه ای از سرطان ریه باشد.

    درد: دوره های پریود سنگین و دردناک، خونریزی بین هر پریود از جمله نشانه های شایع سرطان آندومتر یا رحم است. در صورت تداوم مشکل انجام سونوگرافی ترانس واژینال باید مد نظر قرار بگیرد.

    سرفه مزمن یا درد سینه: سرفه مزمن می توانند نشانه ای از لوسمی و تومورهای ریه باشد. برخی بیماران درد سینه که تا شانه ها گسترش می یابد و به سمت بازوها پایین می رود را نیز گزارش کرده اند.

    درد لگن/شکمی: درد و گرفتگی در لگن می تواند با نشانه های نفخ سرطان تخمدان پیوند خورده باشد. همچنین، لوسمی موجب شکل گیری این نشانه می شود زیرا اندازه طحال را بزرگ می کند.

    درد در پشت یا سمت راست کمر: اغلب یکی از نشانه های سرطان کبد است. سرطان سینه نیز می تواند به شکل گیری آن منجر شود.

    ناراحتی معده: درد و گرفتگی معده یا ناراحتی معده مکرر می تواند نشانه ای از سرطان روده بزرگ باشد.

    توصیه هایی برای کاهش خطر

    ویتامین D به عنوان یک عامل پیشگیری از سرطان شناخته می شود و از این رو، قرار گرفتن در معرض نور خورشید و استفاده از مکمل ها توصیه می شود. سطوح انسولین خون را از طریق کاهش یا حذف مصرف غذاهای فرآوری شده پایین نگه دارید زیرا سطح انسولین می تواند سرطان پروستات را تحت تاثیر قرار دهد. از طریق آزمایش خون می توانید همه چیز را زیر نظر داشته باشید.

    ورزش منظم نه تنها بدن را سالم نگه می دارد، بلکه به کاهش سطوح انسولین نیز کمک می کند. سطوح بالای لیکوپن، یک رنگدانه کاروتنوئید که در گوجه فرنگی و بسیاری از توت ها و میوه ها یافت می شود، کاهش خطر ابتلا به سرطان پروستات در مردان را نشان داده اند.

    میزان قرار گرفتن در معرض سموم محیطی مانند آفت کش ها، مواد پاک کننده شیمیایی خانگی، خوشبو کننده های هوای مصنوعی، و را کاهش دهید.

    Save

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    توجه! نشانه های هشدار دهنده ابتلا به سرطان را بشناسید

    بدن شما با شما حرف می زند. این را باور کنید. به طور معمول بیماری ها دارای یک سری نشانه های اولیه هستند و بر همین اساس، پیش از کسب جواب آزمایش برای رسیدن به پاسخ های مد نظر خود می توانید از این نشانه ها برای تشخیص هرچه سریع ‌تر استفاده کنید.

    پس به دقت به بدن خود گوش فرا دهید زیرا بیشتر مواقع نکات مفیدی را برای شناسایی برخی بیماری ها مانند سرطان در اختیار شما قرار می دهد. در ادامه با برخی نشانه های اولیه که می توانند حاکی از ابتلا به سرطان باشند، بیشتر آشنا می شویم.

    نشانه های غیر مستقیم

    خس خس سینه/ تنگی نفس: بیماران مبتلا به سرطان ریه تنگی نفس را به عنوان یکی از نشانه های اولیه بیماری گزارش کرده اند، اما در ابتدا آن را مرتبط با سرطان در نظر نمی گرفتند.

    تب مکرر یا عفونت: تب مکرر و عفونت از جمله نشانه های لوسمی، سرطان گلبول های خون که از مغز استخوان آغاز می شود، است. این نوع سرطان موجب می شود تا مغز استخوان گلبول های سفید غیر طبیعی تولید کند که توانایی بدن در مبارزه با عفونت را کاهش می دهد.

    مشکل در بلع: مشکل در بلع از نشانه های رایج مرتبط با سرطان گلو است، اما می تواند نشانگر خوبی برای سرطان ریه نیز باشد.

    ضعف و خستگی: یکی از رایج‌ترین نشانه های ابتلا به سرطان است که باید در ترکیب با نشانه های دیگر مورد بررسی قرار بگیرد تا نوع سرطان شناسایی شود.

    احساس سیری و ناتوانی در خوردن: این می تواند نشانه ای از سرطان تخمدان است. از دست دادن اشتها حتی زمانی که برای مدتی چیزی نخورده اید، یک نشانه بیماری محسوب می شود.

    بی اشتهایی: بی اشتهایی می تواند از نشانه های اولیه سرطان لوزالمعده باشد. احساس تنفر ناگهانی از قهوه یا سیگار می تواند با این مساله مرتبط باشد.

    تغییرات بدنی قابل مشاهده

    خونریزی مقعدی یا خون در مدفوع: یکی از نشانه های رایج سرطان روده بزرگ محسوب می شود. خون در مدفوع نشانه ای جدی است و باید به پزشک مراجعه کنید.

    توده در گردن، زیربغل، یا کشاله ران: غدد لنفوای متورم نشانه ای از تغییرات در سیستم لنفاوی است که می تواند به سرطان منجر شود.

    کبودی بیش از حد یا خونریزی غیر قابل توقف: نشان از وضعیت غیر عادی پلاکت ها و گلبول های قرمز خون دارد که می تواند نشانه ای از لوسمی باشد. سلول های سرطانی گلبول های قرمز خون را زیر فشار می گذارند و توانایی بدن برای حمل اکسیژن را مختل ساخته و به شکل گیری لخته خون منجر می شوند.

    نفخ یا افزایش وزن شکمی: بیماران مبتلا به سرطان تخمدان نفخ بدون دلیل که به ناگاه شکل می گیرد و مدت زمان قابل توجهی ادامه می یابد را گزارش کرده اند.

    کاهش وزن بدون دلیل: یکی از نشانه های اولیه سرطان روده بزرگ و دیگر سرطان های دستگاه گوارش است. همچنین نشانه ای از گسترش سرطان به کبد محسوب می شود که اشتها و توانایی بدن برای دفع مواد زائد را تحت تاثیر قرار می دهد.

    سینه قرمز، دردناک یا متورم: نشانه ای از سرطان سینه التهابی است و تغییرات بی دلیل باید به سرعت با پزشک در میان گذاشته شوند. تغییر شکل سینه به هر صورتی باید مورد توجه قرار بگیرد.

    تورم اعضای صورت: بیماران مبتلا به سرطان، پف، تورم، یا قرمزی مشهود در صورت را گزارش کرده اند. تومورهای کوچک ریه رگ های خونی در سینه را مسدود می کنند و از گردش آزادانه خون به سمت سر جلوگیری می کنند.

    درد/توده روی پوست که خونریزی دارد، پوسته مانند شده یا بهبود نمی یابد: انواع مختلف سرطان (ملانوم، کارسینوم سلول بازال و کارسینوم سلول سنگفرشی) می توانند به این شرایط منجر شوند. از این رو، نسبت به هر گونه تغییر عجیب در پوست خود توجه داشته باشید.

    تغییرات در ناخن ها: نقطه های قهوه ای/سیاه زیر ناخن می تواند نشانه ای از سرطان پوست باشد. نقطه های بی رنگ یا سفید می توانند نشانه ای از سرطان کبد باشند. چماقی شدن ناخن می تواند نشانه ای از سرطان ریه باشد.

    درد: دوره های پریود سنگین و دردناک، خونریزی بین هر پریود از جمله نشانه های شایع سرطان آندومتر یا رحم است. در صورت تداوم مشکل انجام سونوگرافی ترانس واژینال باید مد نظر قرار بگیرد.

    سرفه مزمن یا درد سینه: سرفه مزمن می توانند نشانه ای از لوسمی و تومورهای ریه باشد. برخی بیماران درد سینه که تا شانه ها گسترش می یابد و به سمت بازوها پایین می رود را نیز گزارش کرده اند.

    درد لگن/شکمی: درد و گرفتگی در لگن می تواند با نشانه های نفخ سرطان تخمدان پیوند خورده باشد. همچنین، لوسمی موجب شکل گیری این نشانه می شود زیرا اندازه طحال را بزرگ می کند.

    درد در پشت یا سمت راست کمر: اغلب یکی از نشانه های سرطان کبد است. سرطان سینه نیز می تواند به شکل گیری آن منجر شود.

    ناراحتی معده: درد و گرفتگی معده یا ناراحتی معده مکرر می تواند نشانه ای از سرطان روده بزرگ باشد.

    توصیه هایی برای کاهش خطر

    ویتامین D به عنوان یک عامل پیشگیری از سرطان شناخته می شود و از این رو، قرار گرفتن در معرض نور خورشید و استفاده از مکمل ها توصیه می شود. سطوح انسولین خون را از طریق کاهش یا حذف مصرف غذاهای فرآوری شده پایین نگه دارید زیرا سطح انسولین می تواند سرطان پروستات را تحت تاثیر قرار دهد. از طریق آزمایش خون می توانید همه چیز را زیر نظر داشته باشید.

    ورزش منظم نه تنها بدن را سالم نگه می دارد، بلکه به کاهش سطوح انسولین نیز کمک می کند. سطوح بالای لیکوپن، یک رنگدانه کاروتنوئید که در گوجه فرنگی و بسیاری از توت ها و میوه ها یافت می شود، کاهش خطر ابتلا به سرطان پروستات در مردان را نشان داده اند.

    میزان قرار گرفتن در معرض سموم محیطی مانند آفت کش ها، مواد پاک کننده شیمیایی خانگی، خوشبو کننده های هوای مصنوعی، و را کاهش دهید.

    Save

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    توجه! نشانه های هشدار دهنده ابتلا به سرطان را بشناسید

    Permalink Filed under: آلرژی و تغذیه Tags: , , , , , , , , , , , , دیدگاه‌ها برای توجه! نشانه های هشدار دهنده ابتلا به سرطان را بشناسید بسته هستند
  • 14اکتبر

    افزایش ریسک ابتلا به سرطان سینه با مصرف مولتی ویتامین !

    بسیاری از ما امیدواریم که با کمک ها  بیماری ها را خنثی کنیم، اما دست نگهدارید! طی مطالعات جدید دانشمندان دریافته اند زنان مسن با مصرف مولتی ویتامین احتمال ابتلا به سرطان سینه را در خود افزایش می دهند. این مطالعات که در یک مجله تغذیه آمریکایی منتشر شده است به ارتباط بین استفاده از مولتی ویتامین ها و سرطان سینه می‌پردازد و به اثبات می رساند که این مکمل به طور مستقیم به این بیماری کمک می کند.

    در یک پژوهش سوئدی که روی بیش از ۳۵ هزار زن در گروه‌های سنی ۴۹ تا ۸۳ و طی یک دوره مطالعه ۱۰ ساله انجام گرفته است، معلوم شد زنانی که به طور منظم از مکمل‌ های ویتامین استفاده می‌کنند، ۱۹ درصد بیشتر به تومورهای سرطانی سینه مبتلا می‌شوند.

    به گفته محققان، مکمل‌ ها با افزایش تراکم بافت سینه ممکن است، فاکتوری برای رشد تومور باشند و این افزایش تراکم بافتی در واقع یک فاکتور خطرزا و شناخته شده ابتلا به سرطان است. البته محققان تاکید کردند، این یافته نمی‌تواند ثابت کند که قرص ‌های ویتامین دلیل افزایش موارد ابتلا به سرطان هستند چرا که مهمترین عامل در افزایش خطر ابتلا به سرطان داشتن یک الگوی زندگی ناسالم است.

    هر چند نتایج این تحقیق نگران کننده است، اما محققان خواستار مطالعات عمیق ‌تر و دقیق‌ تر روی این یافته شده‌اند تا به درستی معلوم شود که آیا مصرف مولتی ویتامین‌ ها بی‌ خطر یا خطرناک است.

    Save

    Save

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    افزایش ریسک ابتلا به سرطان سینه با مصرف مولتی ویتامین !

    بسیاری از ما امیدواریم که با کمک ها  بیماری ها را خنثی کنیم، اما دست نگهدارید! طی مطالعات جدید دانشمندان دریافته اند زنان مسن با مصرف مولتی ویتامین احتمال ابتلا به سرطان سینه را در خود افزایش می دهند. این مطالعات که در یک مجله تغذیه آمریکایی منتشر شده است به ارتباط بین استفاده از مولتی ویتامین ها و سرطان سینه می‌پردازد و به اثبات می رساند که این مکمل به طور مستقیم به این بیماری کمک می کند.

    در یک پژوهش سوئدی که روی بیش از ۳۵ هزار زن در گروه‌های سنی ۴۹ تا ۸۳ و طی یک دوره مطالعه ۱۰ ساله انجام گرفته است، معلوم شد زنانی که به طور منظم از مکمل‌ های ویتامین استفاده می‌کنند، ۱۹ درصد بیشتر به تومورهای سرطانی سینه مبتلا می‌شوند.

    به گفته محققان، مکمل‌ ها با افزایش تراکم بافت سینه ممکن است، فاکتوری برای رشد تومور باشند و این افزایش تراکم بافتی در واقع یک فاکتور خطرزا و شناخته شده ابتلا به سرطان است. البته محققان تاکید کردند، این یافته نمی‌تواند ثابت کند که قرص ‌های ویتامین دلیل افزایش موارد ابتلا به سرطان هستند چرا که مهمترین عامل در افزایش خطر ابتلا به سرطان داشتن یک الگوی زندگی ناسالم است.

    هر چند نتایج این تحقیق نگران کننده است، اما محققان خواستار مطالعات عمیق ‌تر و دقیق‌ تر روی این یافته شده‌اند تا به درستی معلوم شود که آیا مصرف مولتی ویتامین‌ ها بی‌ خطر یا خطرناک است.

    Save

    Save

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    افزایش ریسک ابتلا به سرطان سینه با مصرف مولتی ویتامین !

    Permalink Filed under: آلرژی و تغذیه Tags: , , , , , , , , , , , , دیدگاه‌ها برای افزایش ریسک ابتلا به سرطان سینه با مصرف مولتی ویتامین ! بسته هستند
  • 07اکتبر

    هشدار! این فاکتورها احتمال ابتلا به سرطان روده را افزایش می‌دهند

    سومین سرطان در بین مردان (۱۰ درصد از کل سرطان ها) و دومین سرطان شایع در زنان سرطان روده است. به گفته محققان بواسطه وجود برخی فاکتورها احتمال ابتلا به سرطان روده افزایش می‌یابد. در ادامه به فاکتورهای تاثیرگذار بر احتمال ابتلا به این سرطان اشاره می‌شود.

    کولیت زخمی: بسیاری از افراد نمی‌دانند که کولیت زخمی (بیماری التهابی روده) فاکتور پرخطر ابتلا به سرطان روده است. وسعت، طول مدت و فعالیت بیماری از عوامل تعیین کننده اولیه هستند که در بلند مدت می‌توانند تبدیل به سرطان روده شوند.

    داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی: ریسک ابتلا به سرطان روده در افرادی که داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی مصرف می‌کنند به شکل چشمگیری بالاست. مخصوصا این احتمال در افرادی که پیوند عضو شده اند و از اینگونه داروها مصرف می‌کنند به مراتب بیشتر است.

    دیابت: نه تنها بیماری قلبی و بالا، بلکه دیابت هم می تواند ریسک سرطان روده را افزایش دهد. اگر دیابت نوع دوم ناشی از مقاومت انسولین باشد، این ریسک به مراتب بیشتر است.

    گوشت قرمز: افزایش بیش از اندازه زیاد مصرف گوشت قرمز می‌تواند ریسک سرطان روده را افزایش دهد.

    نوشیدنی های الکلی: بدون شک الکل یکی از شایع ‌ترین علل پرخطر سرطان روده است. مصرف الکل به خصوص در افراد دارای سابقه خانوادگی ابتلا به سرطان روده، ریسک ابتلا به این سرطان را به شکل چشمگیری افزایش می دهد.

    فاکتورهای پرخطر دیگر: به جز موارد ذکرشده فوق، برخی عوامل مشخص دیگر نیز ریسک این سرطان را افزایش می‌دهند که از آن جمله می‌توان به چاقی، سیگار کشیدن، سن و جنسیت اشاره کرد. طبق تحقیقات مردان مسن بیشتر در معرض ابتلا به این سرطان هستند و احتمال بروز آن در مردان ۲۵ درصد بیشتر از زنان است./مهر

    Save

    Save

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    هشدار! این فاکتورها احتمال ابتلا به سرطان روده را افزایش می‌دهند

    سومین سرطان در بین مردان (۱۰ درصد از کل سرطان ها) و دومین سرطان شایع در زنان سرطان روده است. به گفته محققان بواسطه وجود برخی فاکتورها احتمال ابتلا به سرطان روده افزایش می‌یابد. در ادامه به فاکتورهای تاثیرگذار بر احتمال ابتلا به این سرطان اشاره می‌شود.

    کولیت زخمی: بسیاری از افراد نمی‌دانند که کولیت زخمی (بیماری التهابی روده) فاکتور پرخطر ابتلا به سرطان روده است. وسعت، طول مدت و فعالیت بیماری از عوامل تعیین کننده اولیه هستند که در بلند مدت می‌توانند تبدیل به سرطان روده شوند.

    داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی: ریسک ابتلا به سرطان روده در افرادی که داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی مصرف می‌کنند به شکل چشمگیری بالاست. مخصوصا این احتمال در افرادی که پیوند عضو شده اند و از اینگونه داروها مصرف می‌کنند به مراتب بیشتر است.

    دیابت: نه تنها بیماری قلبی و بالا، بلکه دیابت هم می تواند ریسک سرطان روده را افزایش دهد. اگر دیابت نوع دوم ناشی از مقاومت انسولین باشد، این ریسک به مراتب بیشتر است.

    گوشت قرمز: افزایش بیش از اندازه زیاد مصرف گوشت قرمز می‌تواند ریسک سرطان روده را افزایش دهد.

    نوشیدنی های الکلی: بدون شک الکل یکی از شایع ‌ترین علل پرخطر سرطان روده است. مصرف الکل به خصوص در افراد دارای سابقه خانوادگی ابتلا به سرطان روده، ریسک ابتلا به این سرطان را به شکل چشمگیری افزایش می دهد.

    فاکتورهای پرخطر دیگر: به جز موارد ذکرشده فوق، برخی عوامل مشخص دیگر نیز ریسک این سرطان را افزایش می‌دهند که از آن جمله می‌توان به چاقی، سیگار کشیدن، سن و جنسیت اشاره کرد. طبق تحقیقات مردان مسن بیشتر در معرض ابتلا به این سرطان هستند و احتمال بروز آن در مردان ۲۵ درصد بیشتر از زنان است./مهر

    Save

    Save

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    هشدار! این فاکتورها احتمال ابتلا به سرطان روده را افزایش می‌دهند

    Permalink Filed under: آلرژی و تغذیه Tags: , , , , , , , , , , , , دیدگاه‌ها برای هشدار! این فاکتورها احتمال ابتلا به سرطان روده را افزایش می‌دهند بسته هستند
  • 21ژوئن

    علائم ابتلا به سرطان روده

    مراحل تشخیص بیماری سرطان روده بزرگ
    رشد روده ممکن است سال ها به طول بینجامد و تشخیص به موقع آن، شانس بهبودی را به طور چشمگیری افزایش می دهد. بنابراین، انجام تست های دوره ای که در متن زیر آمده اند، در افرادی که در گروه خطر قرار دارند توصیه می شود.
    – آزمایش دیجیتال ‏‎(DRE)‎‏‏ : تنها های بزرگ و قابل لمس را آشکار می کند.
    – آزمایش وجود خون در مدفوع: با یک پروب نوری (سیگموئیدوسکوپ) که از انتهای وارد شده، هر گونه پولیپ یا موارد غیرعادی را شناسایی می کند.
    – آزمایش خون ‏: وجود برخی از انواع خاص  پروتئین ها در خون بیمار، علامت تومور است.
    پروکتوسکوپی : در این روش از طریق دستگاه های خاصی به صورت مستقیم داخل راست روده و قسمت های تحتانی روده بزرگ مورد مشاهده قرار می گیرد. از طریق این روش نیمی از سرطان ها، قابل تشخیص هستند. در این روش ممکن است بیمار احساس فشار کند، اما دردی را احساس نخواهد کرد.
    کولونوسکوپی : از طریق این روش نیز با ابزارهای خاصی، مشاهده کلی روده بزرگ و راست روده ممکن می شود. در این حالت نیز فرد دردی را احساس نخواهد کرد.
    بیوپسی : در صورت وجود هر گونه توده در طول این قسمت ها نیاز است که بخشی از توده برداشته شود تا در زیر از نظر وجود بافت یا سلول های سرطانی مورد بررسی قرار گیرد.
    مشاوره ژنتیک ‏: تست و مشاوره ژنتیک در خانواده هایی که به صورت وراثتی احتمال ابتلا به مواردی از سرطان کولون نظیر سرطان روده غیرپولیپی  ‏‎(HNPCC)‎‏ یا پولیپ ای خانوادگی ‏‎(FAP)‎‏  را دارند، پیشنهاد می شود.
    چون سرطان روده بزرگ و راست روده پنهان کار است، غربالگری راه حل ردیابی زودهنگام می باشد. در اکثر افرادی که به ۵۰ سالگی می رسند، باید هر ۱۰ سال یکبار آندوسکوپی روده بزرگ انجام شود.

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    علائم ابتلا به سرطان روده

    مراحل تشخیص بیماری سرطان روده بزرگ
    رشد روده ممکن است سال ها به طول بینجامد و تشخیص به موقع آن، شانس بهبودی را به طور چشمگیری افزایش می دهد. بنابراین، انجام تست های دوره ای که در متن زیر آمده اند، در افرادی که در گروه خطر قرار دارند توصیه می شود.
    – آزمایش دیجیتال ‏‎(DRE)‎‏‏ : تنها های بزرگ و قابل لمس را آشکار می کند.
    – آزمایش وجود خون در مدفوع: با یک پروب نوری (سیگموئیدوسکوپ) که از انتهای وارد شده، هر گونه پولیپ یا موارد غیرعادی را شناسایی می کند.
    – آزمایش خون ‏: وجود برخی از انواع خاص  پروتئین ها در خون بیمار، علامت تومور است.
    پروکتوسکوپی : در این روش از طریق دستگاه های خاصی به صورت مستقیم داخل راست روده و قسمت های تحتانی روده بزرگ مورد مشاهده قرار می گیرد. از طریق این روش نیمی از سرطان ها، قابل تشخیص هستند. در این روش ممکن است بیمار احساس فشار کند، اما دردی را احساس نخواهد کرد.
    کولونوسکوپی : از طریق این روش نیز با ابزارهای خاصی، مشاهده کلی روده بزرگ و راست روده ممکن می شود. در این حالت نیز فرد دردی را احساس نخواهد کرد.
    بیوپسی : در صورت وجود هر گونه توده در طول این قسمت ها نیاز است که بخشی از توده برداشته شود تا در زیر از نظر وجود بافت یا سلول های سرطانی مورد بررسی قرار گیرد.
    مشاوره ژنتیک ‏: تست و مشاوره ژنتیک در خانواده هایی که به صورت وراثتی احتمال ابتلا به مواردی از سرطان کولون نظیر سرطان روده غیرپولیپی  ‏‎(HNPCC)‎‏ یا پولیپ ای خانوادگی ‏‎(FAP)‎‏  را دارند، پیشنهاد می شود.
    چون سرطان روده بزرگ و راست روده پنهان کار است، غربالگری راه حل ردیابی زودهنگام می باشد. در اکثر افرادی که به ۵۰ سالگی می رسند، باید هر ۱۰ سال یکبار آندوسکوپی روده بزرگ انجام شود.

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    علائم ابتلا به سرطان روده

    car

 
WP_Lime_Slice

آخرین دیدگاه‌ها